Chapter Title : വിച്ചുവിന്റെ സഖിമാർ 4 [Arunima]

മോശമല്ലേ. അപ്പു : എന്ത് മോശം കുറെ കഷ്ടപെട്ടിട്ടാ ഇന്ന് സെറ്റ് ആയത്.  ഇനി ഒന്നും ആലോചിക്കാൻ നിന്നാ ശരിയാവില്ല. അരുൺ : എന്നാലും അഖിൽ : ശരിയാ ഇനി ആലോചിച്ചിട്ട് കാര്യം ഇല്ല . റനിൽ : ഞാനും പിന്നോട്ട് ഇല്ല.  ഇന്ന് അവളെ കാളിചെ  പാറ്റു  അവൾ സമ്മതിച്ചതല്ലേ.... അരുൺ : എന്നാ ഞാനും വിട്ടു.  കളി തന്നെ മെയിൻ. കുട്ടൻ: എന്റെ തല കറങ്ങുന്നപോലെ തോന്നിപ്പോയി.  കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു 'അമ്മ ഇറങ്ങി പോകുന്നതും കണ്ടു.  സ്റ്റാലിന് പിന്നിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.  ഞാനും പൈസ എണ്ണി വച്ചിട്ട് വേഗം പിന്നാലെ പോയി നോക്കി.  'അമ്മ വയലിലൂടെ നടന്ന് പോകുന്നത് കണ്ടു.  ഞാനും പിന്തുടർന്നു. അവർ പുഴക്കരയിലെ ഒരു കാട് പ്രദേശത്തു എത്തിയപ്പോ അവന്മാരും വന്നു എന്തൊക്കയോ സംസാരിച്ചു കാട്ടിലേക്ക് കേറി.... അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ കരയാൻ തുടങ്ങി.... ഞാൻ : കരയല്ലേടാ കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞില്ലേ.

നീ അതങ്ങ് മറന്നുകള.  നിന്റെ അമ്മയെ അറിയില്ലേലും പറഞ്ഞുകേട്ടെടുത്തോളം നല്ല സ്ത്രീ ആണ്.  അവന്മാർ എന്തേലും ട്രാപ് ചെയ്തതാവും.  ഗതികേട് കൊണ്ട് സമ്മതിച്ചതാവും. അവരുടെ സംസാരത്തിൽ അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ട്. കുട്ടൻ : മറക്കണം എന്നുണ്ട്.  അമ്മയുടെ ഭാഗത്തല്ല തെറ്റെന്ന് ബോധ്യമായാൽ മറക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്.  അന്നത്തെ സംഭവം അല്ലാതെ ഫോൺ വിളിയോ ചാറ്റിബിഗോ ഒന്നും മുന്നേയും പിന്നെയും ഞാൻ നോക്കിട് കണ്ടിട്ടില്ല. എന്നാലും അമ്മ മനസ്സ് കൊണ്ട് നല്ലവൻ ആണെന്ന് ഉറപ്പാകാതെ എനിക്ക് ഇത് മറക്കാൻ പറ്റില്ല.  നീ എന്നെ സഹായിക്കണം.  എങ്ങനേലും ഇതിന്റെ A to Z  എനിക്ക് അറിയണം. ഞാൻ : നമുക്ക് നോക്കാം.  നീ ഇപ്പൊ വീട്ടിൽ പോ  ഞാൻ നാളെ അങ്ങൊട് വരാം.  അന്ന് നീ കണ്ടത് മുഴുവൻ അറിയണം പിന്നെ അമ്മയുടെ ഫോൺ ഒന്നുടെ നമുക്ക് അരിച്ചുപെറുക്കാം. കുട്ടൻ : ശരി നാളെ തന്നെ വരണേ.  എല്ലാം ഞാൻ പറയാം.  ഫോണും അത്പോലെ റൂം താപ്പാനും ഒകെ വേണ്ടത് ഞാൻ ചെയ്തുതരാം. ഞാൻ : എന്നാ നീ വിട്ടോ.  മനസ്സ് നേരെ ആകാൻ നോക്ക്.അങ്ങനെ