Chapter Title : വിചിത്രമരുന്ന് [ആനീ]

നോക്കി. അത് അമ്മായിയുടെ മോൻ അപ്പുവായിരുന്നു.

'ഇവനെന്താ ഈ നേരത്ത് സാധാരണ ഒരിക്കലും ഈ സമയം വരാത്തതാണല്ലോ. ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റണോ? അല്ലേൽ വേണ്ട, ചോദിച്ചിട്ട് മാറ്റാം. ഇല്ലേൽ ചെക്കൻ ബെൽ അടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും!'

മഹിമ തന്റെ തലയിൽ കെട്ടിയ ടവ്വൽ അഴിച്ചു അവിടെ വെച്ചുകൊണ്ട് അഴിഞ്ഞു വീണ മുടി ഒന്നും കൂടെ അഴിച്ചു മുകളിലേക്ക് കെട്ടി വെച്ചു.

“അല്ല ആരിത് അപ്പുവോ! എന്താടാ രാവിലെ തന്നെ? അല്ല, എന്തിയെ നിന്റെ വാല് കിച്ചു?..”

അവൾ വാതിൽ തുറക്കാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു.

“അവൻ കാറിലുണ്ട് ചേച്ചി. ചേച്ചി ഒന്ന് വാതിൽ തുറന്നെ..”

“എന്താടാ, എന്തേലും കുഴപ്പമുണ്ടോ? അല്ല സാധാരണ അവനല്ലേ ഫസ്റ്റ് വരാറ്..”

മഹിമ പയ്യെ വാതിൽ കുറച്ച് തുറന്ന് തല മാത്രം പുറത്തേക്കിട്ട് കിച്ചു എവിടെയാണെന്ന് നോക്കി. എന്നാൽ അവിടെയൊന്നുമവനെ കണ്ടില്ല.

“അമ്മ ഉണ്ടോ ചേച്ചി ഇവിടെ?..”

“ഇല്ലെടാ, ഗുരുവായൂർ അമ്പലത്തിൽ പോയേക്കുവാ. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞേ വരൂ...”

“ഹാവു ആശ്വാസമായി!..”

അപ്പു തലയിൽ കൈ കൊണ്ട് ഒന്ന് തടവികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എന്താടാ, എന്താ പ്രശ്നം? രണ്ടും കൂടെ വീണ്ടുമെന്തേലും ഉണ്ടാക്കിയോ?!”

“എന്റെ ചേച്ചി, ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ മരുന്ന് നൂറുശതമാനം വർക്കായി!!”

“ഉവ്വോ! അത് കൊള്ളാല്ലോ, അപ്പൊ സന്തോഷിക്കുകയല്ലെ വേണ്ടത്. എത്ര നാളായി നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇതിന്റെ പിറകിൽ നടക്കാൻ തുടങ്ങീട്ട്..”

“അതൊക്കെ ശരി തന്നെ ചേച്ചി, എന്നാലും അതൊന്നു പരീക്ഷിക്കണ്ടേ, എന്നാലല്ലേ പരീക്ഷണം നൂറു ശതമാനം വിജയമാകുള്ളൂ! ബട്ട്‌ അത് ചെയ്തപ്പോളായിരുന്നു കുഴപ്പം..”

“എന്ത് കുഴപ്പം?”

“മനു ഏട്ടന്റെ രക്തം എടുത്തില്ലായിരുന്നോ ഞങ്ങൾ..”

“അതെ, നിങ്ങള് ചോദിച്ചതുകൊണ്ട് ഞാനല്ലെ എന്റെ കെട്ടിയോന്റെ സാമ്പിൾ തന്നെ!..”

“മ്മ്, അതാ ഇപ്പൊ പ്രോബ്ലമായെ! ആ സാമ്പിൾ മിക്സ്‌ ചെയ്ത് കിച്ചു ടെസ്റ്റിംഗ് പോലെ ഒന്ന് കുടിച്ചു നോക്കി. അവിടെയാ കുഴപ്പം..”

“ഹ! നീ മനുഷ്യനെ വട്ടാക്കാതെ കാര്യമെന്താണെന്ന് പറ അപ്പൂ!”

“ഹ്മ്മ്, പറയാം.. അത്‌ കുടിച്ച ശേഷം അവനിപ്പോൾ മനുവേട്ടനാ.. അതായത്, കിച്ചുവിപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും മനുവേട്ടനെ പോലെ പെരുമാറുകയാ!..”

“അമ്മേ!.. എന്തൊക്കെയടാ ഈ കേൾക്കുന്നെ! നിനക്കൊക്കെ അത്‌ വല്ല മൃഗത്തിലും ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തൂടാരുന്നോ?!”