Chapter Title : വിചിത്രമരുന്ന് [ആനീ]

പുളയാൻ തുടങ്ങി.

“ഒന്ന് അടങ്ങി നിൽക്കേടീ മോളേ!..”

“ശ്ശോ! വിട്..”

മഹിമ സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ അവനെ തള്ളിമാറ്റികൊണ്ട് നേരെ ഹാളിലേക്ക് ഓടി. ഉടനെ കിച്ചുവും ആ ഗ്യാസ് ഓഫ് ആക്കിയ ശേഷം അവളുടെ പുറകെ ഓടി. ആ ഓട്ടത്തിനിടയിൽ ഹാളിൽ വെച്ചവളെ പിടുത്തം കിട്ടി .

മഹിമയെ പിടിച്ചു നിർത്തി ആ തുടുത്ത അധരങ്ങൾ കിച്ചു വീണ്ടും ചപ്പി നുണഞ്ഞു.

“എന്തൊരു രുചിയാടീ മോളേ നിന്റെ ചുണ്ടുകൾക്ക്!.. മ്മ്ഹ്..!”

“പതുക്കെ!.. അവര് കേൾക്കും!..”

“പിന്നെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഭാര്യയുമൊത്തൊന്ന് സുഖിക്കാൻ പാടില്ലേ!.. അവര് പോയി പണി നോക്കട്ട്!..”

“ഹ്മ്മ്..”

കിച്ചുവിന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും മഹിമയുടെ നെഞ്ചിൽ ഉൾക്കിടലമുണ്ടാക്കി.. എന്തോ, പതിയെ അവൾ സ്വയം അലിഞ്ഞു തീരുന്നതു പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി..

മഹിമയെ അനങ്ങാൻ വിടാതെ കിച്ചു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ താഴേക്കിറങ്ങി ആ ഇളം കരിക്കിൽ ഒരെണ്ണം വേഗം വായിലാക്കി ചപ്പാൻ തുടങ്ങി.. ആ മുലയുടെ മാംസഭാഗവും തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന തവിട്ട് മുലഞെട്ടും അവനാർത്തിയോടെ ചപ്പി വലിച്ച് കുടിച്ചു. അതേസമയം മറു കൈ കൊണ്ട് മറ്റേ മുലയും അവൻ കശക്കി ഉടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. മഹിമ നിന്ന് പുളഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു..

“സ്സ്.. ഹ്.. ആഹ്!..”

അവളുടെ കുതറലൊന്നും വക വെക്കാതെ കിച്ചു ആ മുലകൾ രണ്ടും മാറി മാറി കുടിക്കയും കശക്കിയുടക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു.. ഒരുവേളയിൽ മഹിമയോടുള്ള അതിയായ ആക്രാന്തം കൊണ്ട് അവനറിയാതെ വലതു മുലഞെട്ടേൽ ഒന്ന് കടിച്ചു പോയി..

“ആഹ്! എന്റെ അമ്മേ!..”

മഹിമയുടെ വായിൽ നിന്നും ഒച്ച ഉയർന്നു. വിളിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് ബോധം വന്നത്.

'തൊഴിലുറപ്പ് പെണ്ണുങ്ങൾ കേട്ട് കാണുവോ???'

“പ്ലീസ്‌.. വിടെന്നെ!..”

അവൾ കിച്ചുവിനെ വീണ്ടും തള്ളിമാറ്റികൊണ്ട് അവർ കേട്ടോ എന്നറിയാൻ വേണ്ടി ആ ഹാളിന്റെ അറ്റത്തുള്ള പുറകു വശത്തേക്കുള്ള ജനൽ കുറച്ച് തുറന്ന്‌ അതിലൂടെ നോക്കി. അപ്പോൾ..

“എന്താടി അത്‌?!”

“എന്ത്?..”

“ഒരു കരച്ചിൽ കേട്ടോ നീ?”

“ഇല്ലല്ലോ, നിനക്ക് തോന്നിയതായിരിക്കും.”

“ആ, ചിലപ്പൊ ആയിരിക്കും..”

“എന്നാലുമത് അല്ലല്ലോ.. മഹിമക്കുഞ്ഞ് കരഞ്ഞത് പോലെയാ എനിക്ക് തോന്നിയത്!”

രണ്ട് തൊഴിലുറപ്പ് പെണ്ണുങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇതേസമയം കിച്ചു