Chapter Title : വിധവയായ മകൾക്ക് അച്ഛൻ ഭർത്താവ്[®൦¥]

മോളെ, എന്റെ മോൾക്ക് നല്ല ഒരു ജീവിതം വേണം. ,, എന്നാലും അച്ഛാ. ,, ഒരു എന്നാലും ഇല്ല. അല്ലാതെ അച്ഛന് മോളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ നിന്നെ വിടതിരിക്കാൻ അയാൾ തമാശ രീതിയിൽ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു. അയാൾ തമാശ പറഞ്ഞത് ആണെന്കെകിലും പറുവിന്റെ മനസിൽ അത് കൊണ്ടത് സീരിയസ് ആയിട്ട് ആയിരുന്നു. അതേ തനിക്ക് വേണ്ടി ഈ ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ ജീവിച്ച തന്റെ അച്ഛനോട് സ്നേഹത്തിൽ അപ്പുറം എന്തോ തോന്നാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു കാലങ്ങൾ ആയി.

കല്യാണ പ്രായം കഴിഞ്ഞും കുറെ ആയില്ലേ. ആയിടയ്ക്ക് വികാരം കൂടുമ്പോൾ തന്റെ ഹീറോ ആയ അച്ഛനെ അവൾ പോലും അറിയാതെ ഇടയ്ക്ക് അവൾ കാമിച്ചിരുന്നു. ശേഖരൻ ആ ആലോചനയുമായി മുന്നോട്ടേക്ക് പോയി. അച്ഛനും മകളും തമ്മിൽ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന് സ്വയം വിസ്വാസിച്ചു അവൾ അതിനു വഴങ്ങി. തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ പകുതിയും ചിലവാക്കി അയാൾ മകളുടെ കല്യാണം നടത്തി. ഇറങ്ങാൻ നേരം അവൾ പൊട്ടി കരഞ്ഞു. മാറി നിൽക്കുന്ന അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൾ ഓടി ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു. അവർ പരസ്പരം കെട്ടി പുണർന്നു കരഞ്ഞു. ,, അച്ഛാ ,, ഉം ,, എനിക്ക് പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല ,, നിന്നെ വിടാൻ എനിക്കും തോന്നുന്നില്ല മോളെ. ,, അച്ഛൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് ഓർക്കുന്നുണ്ടോ , അച്ഛന് എന്നെ കെട്ടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്ന്. അച്ഛൻ കെട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ഒരുപാട് വട്ടം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു അച്ഛാ. അതും പറഞ്ഞു അവൾ ഓടി കാറിൽ കയറി. തന്റെ മകൾ പറഞ്ഞ കാര്യം അയാൾ ക്ക് ഒരു തരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കി. കാർ നീങ്ങുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകുക ആയിരുന്നു. ഇനി താൻ ആ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ആണല്ലോ എന്ന് ഓർത്തു. ആ വീട്ടിൽ അയാൾ ഏകനായി നടന്നു. അയാളുടെ മനസിൽ തന്റെ മകൾ പറഞ്ഞ വാക്കും. 5 വർഷം മാത്രം ഭാര്യയോടൊപ്പം ജീവിച്ച താൻ ഒരു പെണ്ണിനെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒരാളുടെ അടുത്തേക്കും പോയിട്ടില്ല. രണ്ടാമത്തെ മകൾ ഒളിച്ചോടി പോയിട്ടും. തനിക്ക് പാറു ഉണ്ട്