Chapter Title : വിധവയായ മകൾക്ക് അച്ഛൻ ഭർത്താവ് [kkwriter2024]

ലേശം..”മകൾ മെല്ലെ മൂളി.

കാലൊന്നനങ്ങിയപ്പോൾ നേരിയ വേദനയാൽ അവളുടെ മുഖം ചുളുങ്ങി.

“ക്ഷമിക്ക് മോളെ... അച്ഛന്‌ ധൃതി കൂടിപ്പോയി. ശരിയാവും”അച്ഛന്റെ സാന്ത്വനം.

“സാരമില്ലച്ഛാ. എന്റെ അച്ഛനല്ലേ. ഇത്രകാലം അച്ഛൻ കാത്തിരുന്നല്ലോ, മറ്റാർക്കും നൽകാതെ. നന്ദിയച്ഛാ.” മകൾ അച്ഛനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

അയാൾ ബെർത്തിൽ മലർന്നു കിടന്നു.

മകളെ നെഞ്ചിൽ കിടത്തി.

എത്രയോ കാലം ഇങ്ങനെ അവൾ കിടന്നിരിക്കുന്നു! എന്നാൽ ഇനിമുതൽ ഇതുപോലെ കിടക്കുന്നത് എല്ലാം രതിഭാവത്തിൽ മാത്രം ആയിരിക്കും എന്നയാൾ ഓർത്തു.

ഒരൊറ്റ യാത്രയിൽ തങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നടന്നിരിക്കുന്നു!

പെട്ടെന്നാണ്‌ അയാൾ അതോർത്തത്.

“മോളേ... ഞാൻ മുഴുവൻ ഉള്ളിലാണ്‌ ഒഴിച്ചത്. സേഫാണോ?” ഒരച്ഛന്റെ ആകുലത അയാളുടെ സ്വരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

മകൾ തലയുയർത്തി, അച്ഛന്റെ ചുണ്ടുകളെ ഒന്ന് കടിച്ചു.

“നിറയട്ടെ അച്ഛാ. ഇനി ആരെ പേടിക്കാൻ? നമ്മൾ ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാരല്ലേ?“

”എന്നാലും തിരികെ ചെന്നൈയിൽ എത്തുന്നതുവരെ...“

”അതുവരെ നമുക്ക് അടിച്ചുപൊളിക്കാം. ഒരാഴ്ചക്കകം മെയിൽ വരും. അപ്പോൾ പിന്നെ നമ്മൾ ചെന്നൈയിൽ മധുവിധു, അല്ലെ? പിന്നെന്താ? “

“അപ്പോൾ വയറ്റിലായാലും നിനക്ക് പേടിയില്ല?“

“എന്റെ അച്ഛനല്ലെ എന്റെ കൂടെ?വയറ്റിലായാൽ ഞാൻ എന്റച്ഛന്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കും. പിന്നെ... വേണമെങ്കിൽ… കുഞ്ഞുങ്ങളെ...  ഞാൻ എന്തിനാ പേടിയ്ക്കുന്നേ?”

“കുഞ്ഞുങ്ങളോ?“

“ഒന്നു മതിയോ എന്റച്ഛന്‌?”

“പോരാ. ഒന്നു പോരാ.“ അച്ഛൻ മകളെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞ് തന്നിലേക്ക് അമർത്തി, ആ ചുണ്ടുകളെ ഊമ്പിവലിച്ചു.

തന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിട്ടുകൊടുത്ത്, അച്ഛനിലേയ്ക്കലിഞ്ഞ് ആ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് പാതിയടഞ്ഞ മിഴികളിലൂടെ നോക്കി, പാറു കിടന്നു.

”ഒന്നൂടെ വേണോ?“ അച്ഛൻ മകളോട് തിരക്കി.

“എന്നിട്ടുവേണം സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ആംബുലൻസ് വരുത്താൻ. എനിക്ക് ഇപ്പോത്തന്നെ നടക്കാൻ പറ്റുമോന്നറിയില്ല. വീടെത്തട്ടെ