Chapter Title : വിധവയായ മകൾക്ക് അച്ഛൻ ഭർത്താവ് [kkwriter2024]

കാര്യം മനസ്സിലായി.

കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തല ചീകി, ഒരൽപം പൗഡറും ഇട്ട് അയാൾ ഒരുങ്ങി.

ഹാളിന്റെ ഒരുവശത്ത് നടുവിൽ ആയിരുന്നു പൂജാമുറി. ഒരു കോവ് ഉണ്ടാക്കി അതിനുള്ളിൽ പൂജാ അലമാരി വെച്ചായിരുന്നു അതുണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. ഈ വീട് വച്ചപ്പോൾ ആകെ ഈയൊരു കാര്യം മാത്രമേ പാർവതി ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ.

ഇന്ന് ആ പൂജാമുറിയുടെ മുന്നിൽ അവൾ കസവുസാരിയും, ബ്ലൗസും ഇട്ട്, തലയിൽ മുല്ലപ്പൂവും ചൂടി, അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കമ്മലും, അധികം തൂക്കമില്ലാത്ത അവളുടെ സ്വർണമാലയും, ആകെയുള്ള രണ്ടു വളകളും ഇട്ട്, അതിമനോഹരമായ ഒരു ശില്പം പോലെ കൈകൾ കൂപ്പി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു സ്വർണവിഗ്രഹം നിൽക്കുന്നതുപോലെ ശേഖരനു തോന്നി. ആ മെയ്യഴകു കണ്ട് അയാളുടെ മുണ്ടിനുള്ളിൽ, കുണ്ണ ഒന്നു പിടച്ചു.

അടുത്തെത്തി കൂപ്പുകൈകളോടെ മകളുടെ ഒപ്പം നിന്ന്, പൂജാമുറിയിലേക്ക് നോക്കിയ ശേഖരൻ അവിടെ ഒരു താലത്തിൽ താൻ ഇന്നലെ മകളുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തിയ താലിമാലയും, ഒരു ചെറിയ സിന്ധൂരച്ചെപ്പും കണ്ടു.

തനിക്കായി നൽകിയ ഈ സമ്മാനങ്ങൾക്ക് അയാൾ ഈശ്വരന്മാർക്ക് മനസ്സിൽ നന്ദി ചൊല്ലി, കണ്ണുകൾ അടച്ച് പ്രാർത്ഥനയിൽ അലിഞ്ഞ് നിന്നു.

അരികിൽ നിന്ന മകൾ അനങ്ങിയെന്ന് തോന്നിയ അയാൾ കണ്ണുതുറന്നു.

അവൾ ആ താലിമാല എടുത്ത് അച്ഛനു നേരെ നീട്ടി.

“അച്ഛാ..”

“മോളെ.”

അയാൾ ആ താലി വാങ്ങി.

അവൾ അയാളോട് അടുത്ത്, അച്ഛന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്ന്, അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

തന്നോടൊട്ടി നിന്ന് നിഷ്കളങ്കതയോടെ തന്റെ മിഴികളിലേയ്ക്ക് കോർത്ത ആ മിഴികളിൽ നോക്കി, ശേഖരൻ എല്ലാം മറന്ന് നിന്നു.

‘എന്റെ മകൾ! ഇത്രയും കാലം എന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിപോലെ