Chapter Title : വിധിയുടെ വിളയാട്ടം 5 [അജുക്കുട്ടൻ]

ആകെക്കൂടി കുളിർമ്മയേകുന്ന അന്തരീക്ഷം.

അജിയേട്ടാ ഞാനൊരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞാൽ സാധിച്ച് തര്വോ !!

എന്താഗ്രഹം?

എനിക്ക് ഇപ്പൊ നമ്മുടെ മുമ്പിലെ പാടത്തിന്റെ അരികിലെ കുളത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള ആ പാറയിൽ കുറച്ച് നേരം ഇരിക്കണം. ആ അരുവിയിലെ തണുത്ത വെളത്തിലേക്ക് കാലിറക്കി വച്ച് എന്റെ അജീഷേട്ടന്റെ തോളിൽ തലചായ്ച്ച് ഇരിക്കണം..

എന്റെ ലിജി നിനക്ക് വട്ടൊന്നുമില്ലല്ലൊ. രാത്രി 12 മണി കഴിഞ്ഞു.

അതിനെന്താ .. പ്ലീസ്..

എന്റെ ദൈവമേ... വല്ല പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിലെ പെണ്ണിനെ കെട്ടിയാ മതിയായിരുന്നു.

എന്നാ എന്തിനാ എന്റെ പുറകിൽ നടന്ന് പ്രേമിക്കാൻ വന്നത്. അജീഷേട്ടാ പ്ലീസ്... കൊണ്ടോവ്വോ ? ?

നെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ച് കുഞ്ഞുകുട്ടികളെപ്പോലെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കിടക്കുന്ന തന്റെ ലിജിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അജീഷിന് വല്ലാത്തൊരു ഇഷ്ടം തോന്നി....

എങ്കിൽ വാ.. കട്ടിലിൽ നിന്നും എണീറ്റ് വാതിലിന്റെ കൊളുത്ത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തുറന്ന് പതിയെ പുറത്തിറങ്ങി. രാത്രിയാണെങ്കിലും പുറത്ത് പകൽ പോലെ നിലാവെളിച്ചം .

തോളോട് തോളുരുമ്മി അവർ മുറ്റവും കഴിഞ്ഞ് അരുവിയുടെ വശത്തെ വരമ്പിലൂടെ നടന്നു . കുളത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള രണ്ട് ബെഡിന്റെ അത്രയും വലിപ്പത്തിൽ പരന്ന് കിടക്കുന്ന പാറയിൽ ഇരുന്നു.

ലിജി അരുവിയിലേക്ക് കാൽപാദം ഇറക്കിവെച്ച് അജീഷിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞുകിടന്നു. വീട്ടുകാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോന്നതിന്റെ ദുഃഖം പൂർണ്ണമായും അവളെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.''

പ്രകൃതിരമണീയമായ ഈ ഗ്രാമവും ആളുകളും എല്ലാത്തിനുമുപരി അജീഷിന്റെ സ്നേഹവും കെയറിംങ്ങും ലിജിയെ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിച്ചു.

അജീഷേട്ടാ....

മ്....

എന്നെ കെട്ടിയത് അജീഷേട്ടന് ബുദ്ധിമുട്ടാ യോ?

എന്താ ലിജി നീ ഈ പറയുന്നത്. ?

നാട്ടുകാരെ വിളിച്ച് സധ്യയൊക്കെ കൊടുത്ത്, കല്യാണ മണ്ഡപത്തിൽ വെച്ച് നല്ല പൊന്നും പണവും ഒക്കെയുള്ള ഒരാളെ കെട്ടുന്നതിന് പകരം എന്നെപ്പോലെ ഒരു പൊട്ടിയെ കല്യാണം കഴിക്കേണ്ടി വന്നില്ലെ...

എന്റെ പൊന്നു ലിജി ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യമാണ് നീ ഈ പറയുന്നത്. എനിക്ക് പൊന്നും പണവും ഒന്നും വേണ്ട എന്റെ ലിജിയെ മാത്രം മതി.

മ്.... അതൊക്കെ ഇപ്പൊ തോന്നും. കുട്ടികളൊക്കെ ആയി ബാധ്യതകൾ കൂടുമ്പൊ എന്നെ വെറുക്കുവോ ?

എന്റെ പൊന്നു ലിജി