Chapter Title : ? വിധുമുഖി ? [കൊമ്പൻ]
പോവും!!!”
“ചോര എനിക്കും പോവും..!”
“ഇനി അങ്ങനെ മോൻ കളയണ്ട ട്ടാ… കളഞ്ഞു ന്ന് ഞാനറിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടല്ലോ. വെട്ടി കളയും…”
“അയ്യോ!! ധ്രുവീ… നീ”
“പിന്നെ ഞാനെന്തിനാ മാത്തൂ നിനക്ക്???”
ധ്രുവിക പൊട്ടിചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിരൽ കടിച്ചു. ഞാനെന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്നു ആകാംഷയോടെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ, ഞാൻ എണീറ്റിരുന്നുകൊണ്ട് ധ്രുവികയുടെ കഴുത്തിലും കൈപൊക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് ധ്രുവികയുടെ കക്ഷത്തിലും നാവുകൊണ്ട് വിയർപ്പു തുള്ളി വഴിച്ചു നക്കി.
“ഹൂ…ആഹ്….” ധ്രുവികയുടെ കണ്ണുകൾ അവളിറുക്കി അടച്ചുകൊണ്ട് കഴുത്തു ഒരുവശത്തേക്ക് ചരിച്ചു കേണു.
ആ സമയം ധ്രുവികയുടെ മൂക്കിലെ വിയർപ്പ് ഒഴുകി ഒറ്റി തുടങ്ങുമ്പോ എന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഞാനത് നക്കിയെടുത്തപ്പോൾ അവളെന്റെ കവിളിൽ പതിയെ ഒരടി തന്നു.
“ഇതും കൂടെ അഴിക്കട്ടെ ഞാൻ…”
“ഉം…” ധ്രുവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മൂളി.
ധ്രുവികയുടെ ബ്രായും ഞാൻ പതിയെ അഴിച്ചുകൊണ്ട് ബെഡിലേക്കിട്ടു. അവൾ ഇരുകൈകൊണ്ടും മുലകളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചതും അവളുടെ കയ്യിലും അവ രണ്ടും ഒതുങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.
“പ്ലീസ്… ഞാനല്ലേ എന്റെ ധ്രുവീ…”
ധ്രുവികയുടെ മുലകളെ ഞാൻ കാണുമ്പോ ഇഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന സന്ദേഹം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞാനത് കാണാനും വേണ്ടി എത്ര മാത്രം കൊതിച്ചിരുന്നു. ധ്രുവിക എന്റെയൊപ്പം ചേർന്ന് നടക്കുമ്പോ അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ മുതുകിൽ അവളുടെ മുലകളെ ചേർത്ത് പിടിക്കുമ്പോ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ആ സുഖം! എന്റെ മനസ്സിൽ അതിനൊരു രൂപം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പതിയെ ഞാൻ ധ്രുവികയുടെ മുലകളെ മൂടിവച്ച അവളുടെ കൈകളെ മാറ്റിയതും ഞാൻ പിന്നെയും ഞെട്ടി!!! എന്തൊരു അഴകാണ് ഈ ഇരു മുലകൾക്കും, റോസ് നിറത്തിൽ ഉള്ള ഞെട്ടുകൾ..,,
ഇരു മുലകളെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് തല ചരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ
💬 Comments
View all comments