Chapter Title : വിജിത്തിന്റെ മൂട്ടിൽ സജീനത്തയുടെ ചക്കക്കുരു [Abej]

വെളിയിലെടുത്താൽ സുന്നത്ത് ചെയ്ത് ശേഷം കളഞ്ഞ കുറ്റിയെടുത്ത് ഒട്ടിച്ച് വെച്ച പോലെ ഉള്ളൂ വലിപ്പം.

എന്നേക്കാൾ ഉയരമുണ്ട് എൻ്റെ സജീനത്തക്ക്.  വിജിത്ത് ഇത്താത്തയുടെ അടുത്ത് നിന്നാൽ കഷ്ടിച്ച് അരക്ക് മുകളിലെ എത്തുമായിരുന്നുള്ളൂ.

ഇത്താത്തയാണ് വിജിത്തേട്ടനെ സൈക്കിൾ ചവിട്ടാൻ പോലും പഠിപ്പിച്ചത്.

ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞിട്ടും പുള്ളിക്ക് നീന്തൽ വശമില്ലാത്ത വിഷമം പുള്ളിയെ അലട്ടിയിരുന്നു.

ഞാനും ഇത്താത്തയും അടുത്തുള്ള കനാലിൽ കുളിക്കാൻ പോകുന്ന സമയം വിജിത്തും ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരും.

ഞാൻ മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട് നീന്തി കുളിക്കുമ്പോൾ വിജിത്ത് കരയിലിരുന്ന് കപ്പ് കൊണ്ട് വെള്ളം കോരി ഒഴിച്ചാണ് കുളിച്ചിരുന്നത്.

ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഇത്താത്ത വിജിത്തേട്ടനെ വാരിയെടുത്ത് വെള്ളത്തിൽ ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട്.

ഇത്താ വേണ്ടത്ത,,,, എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു. എന്ന് പറഞ്ഞ് വിജിത്തേട്ടൻ ഒച്ചയിടുമ്പോൾ ഈ ചെക്കൻ ഇനി എന്നത്തെ കാലത്താ പടച്ചോനെ ഒന്ന് നീന്താൻ പഠിക്കുന്നത് എന്നും പറഞ്ഞ് ഇത്താത്ത വിജിത്തേട്ടനെ കരയിൽ കൊണ്ട് പോയി നിർത്തും.

ഒരു ദിവസം എൻ്റെ ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന സുനീറ എന്ന പെണ്ണ് വിജിത്തേട്ടനെ നീന്തൽ അറിയില്ല എന്നും പറഞ്ഞ് കളിയാക്കാൻ ഇടയായി.

സുനീറയും ഞങ്ങളുടെ അയൽവാസിയാണ്. പത്തൊൻപത് തികഞ്ഞ കാന്താരി പെണ്ണ്. ഇത്താത്തയുടെ ബെസ്റ്റ് കൂട്ടുകാരിയുമായിരുന്നു അവൾ.

ചെറിയ പെണ്ണായ സുനീറ പോലും തനിക്ക് നീന്തൽ വശമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് കളിയാക്കിയത് വിജിത്തേട്ടന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

ഇക്കാക്ക ഗൾഫിൽ പോയി ഒന്നര വർഷം കഴിഞ്ഞ ഒരു ദിവസം വിജിത്തേട്ടൻ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ രാവിലെ വന്നു.

"സജീനാത്താ,,,,,," നിങ്ങൾ ഇന്ന് കനാലിൽ പോകുമ്പം എന്നേം വിളിക്കണെ..... എന്നെ ഇത്താ ഒന്ന് നീന്താൻ പഠിപ്പിച്ച് തരണം.

"അഹാ,,,, അനക്ക് പേടിയല്ലെ ബഡക്കൂസെ അയ്ന്??? "

"അത് കുറച്ചൊക്കെ മാറി ഇത്താ...." എല്ലാവരും എന്നെ കളിയാക്കുവാ. സുനീറ വരെ എന്നെ കളിയാക്കി."

"ആഹ് സാരമില്ലട, അന്നെ ഞമ്മള് നീന്താൻ പഠിപ്പിക്കാം. നീ ബെഷ്മിക്കണ്ടട കരളെ."

എന്നും പറഞ്ഞ് ഇത്താത്ത വിജിത്തേട്ടൻ്റെ രോമങ്ങളില്ലാത്ത വീർത്ത കവിളിൽ ഒന്ന് തലോടി.

ഞാൻ അതും കണ്ട് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു.

അങ്ങനെ ഉച്ചക്ക് ഏകദേശം പന്ത്രണ്ടോടെ ഞാനും വിജിത്തേട്ടനും സജീനാത്തയും കൂടി കനാലിലെ ഞങ്ങളുടെ സ്ഥിരം കടവിൽ