Chapter Title : വികാരത്തിനടിമപ്പെട്ടവൻ [പാത്തു]

തോന്നുന്നില്ല"

"എടാ അയിന് ഞാൻ കേറി പിടിക്കാൻ ഒന്നും പോവുന്നില്ല, നിന്റെ ഉമ്മാക്ക് ഇഷ്ടം ആണെങ്കിലെ ഉള്ളു"

"മ്മ്"

"അതെ, അവൾക്ക് വാട്സ്ആപ്പ് ഉണ്ടോ"

"ആർക്ക്"

"എടാ കോപ്പേ നിന്റെ ഉമ്മാക്ക്"
അവൻ ഉമ്മാനെ അവൾ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചപ്പോ സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കൊരു ചെറിയ സുഗം പോലെ തോന്നി

"ആഹ്, ഇണ്ട്"

"അല്ല, ഒരു കാര്യം ചോയ്ച്ചില്ലല്ലോ"

"എന്ത്"

"അവൾടെ പേരെന്താ"

"ഓ അതോ, ഹാദിയ"

"ഓക്കേ, പിന്നെ. അവൾക്ക് കൂടുതൽ താല്പര്യം ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ"

"എന്നുവെച്ചാൽ?, എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല"

"ഡാ... എന്നുവെച്ചാൽ. എനിക്ക് അവിടെ വരുമ്പോ അവളോട് സംസാരിക്കണ്ടേ, അപ്പോ പറയാൻ പറ്റിയ ടോപ്പിക്ക്"

"അതോ, കുക്കിംഗ്‌ ഒക്കെ വല്യ ഇഷ്ടമാണ്"

"പിന്നെ?"

"പിന്നെ സ്റ്റിച്ചിങ് ഇണ്ട്, ചെറുതായിട്ട്"

"ഓ ഓക്കേ
പിന്നെ, നാളെ നിനക്ക് ക്ലാസ്സില്ലല്ലോ"

"ഇല്ല"

"ഞാൻ രാവിലെ അവിടെ വരാം"

"ന്നിട്ട്"

"എന്നിട്ട് നീ കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ എവിടെങ്കിലും അത്യാവശ്യമായിട്ട് പോണം ന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ വണ്ടി കൊണ്ട് പൊക്കോ"

"എവിടെ പോവാൻ"

"എന്റെ പൊന്നുമോനെ നീ എവിടെങ്കിലും പോ, ഇവനെ കൊണ്ട്"

"അഹ് ഓകെ"

"അങ്ങനെ, അപ്പൊ ഞാൻ എങ്ങനേലും വാട്സ്ആപ്പ് നമ്പർ സെറ്റ് ആക്കാം"

"വാട്സാപ്പ് നമ്പർ വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ തന്നാൽ പോരെ"

"ആഹാ, എന്നിട്ട് ഞാൻ എന്ത് കോപ്പ് പറഞ്ഞ് മെസ്സേജ് ഇടും,
നിങ്ങടെ മോൻ നിങ്ങളെ വളയ്ക്കാൻ നമ്പർ തന്നതാണെന്നോ"

"ആഹ്, അത് ശെരിയാ."

"അതന്നെ. നീ എന്തായാലും നാളെ പറയുന്നപോലെ ചെയ്, ഓക്കേ"

"ആഹ് ഓകെ"

"നിക്ക് പോവല്ലെ" അവൻ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു

"എന്താ?"

"നിന്റെ കയ്യെല് അവൾടെ ഫോട്ടോ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ"

"അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല"

"അങ്ങനെ പറയണ്ട, എന്തെങ്കിലും കാണും, ഞാൻ ഇപ്പൊ ഫോൺ വെക്കാം, നീ പെട്ടെന്ന് അയക്കണം. ഓക്കേ"

ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ അവൻ ഫോൺ വെച്ചു

മനസില്ലാ മനസ്സോടെ ഞാൻ ഗാലറി തപ്പി. പ്രേതേകിച്ച് ഒന്നും കണ്ടില്ലെങ്കിലും കഴിഞ്ഞ മദർസ് ഡേയ്ക്ക് എടുത്ത ഒരു സെൽഫി ഇണ്ടാരുന്നു. പ്രേതേകിച്ച് ഒന്നും അതിൽ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും ഉള്ളത്