Chapter Title : വിക്രമാദിത്യനും വേതാളവും
വിളിച്ചു കൂവി.
"അയ്യോ അത് പറിക്കരുത്‌ അത് പറിക്കരുത്‌.."
ശ്യാമലിംഗം ഒന്ന് മടിച്ച ശേഷം തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. "ഞാന്‍ പറിച്ചാല്‍ നീ എന്ത് ചെയ്യും"
അവള്‍ കെഞ്ചി. "കുറെ നാളായി ഞാന്‍ നോക്കി വച്ചതാണ്, അത് പറിക്കരുത്‌.."
അവന്റെ ചുണ്ടില്‍ ഒരു ചിരി വിടര്‍ന്നു. അവളെ കാണാന്‍ നല്ല ഭംഗി. ഒരു എണ്ണ മയിലീസ് സുന്ദരി തന്നെ. അവന്‍ പറിയ്ക്കും എന്നും അവള്‍ അരുത് എന്നും പറഞ്ഞു തര്‍ക്കമായി. അവസാനം ദേഷ്യം വന്ന അവള്‍ പറഞ്ഞു
"നീ പറിക്കുമല്ലേ ഡാ .."
"ഞാന്‍ പറിയ്ക്കും" അവനും വിടാന്‍ പോയില്ല
"ഉം എന്നാല്‍ നിന്റെ പറിയൊന്നു കാണട്ടെ! " ദേഷ്യത്തില്‍ പറഞ്ഞുപോയ ശേഷം മാത്രമേ അവള്‍ക്കതിന്റെ മണിപ്രവാളം അര്‍ത്ഥം മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞുള്ളൂ. ചെക്കനാവട്ടെ ആദ്യം മണിപ്രവാളവും പിന്നീട് അവള്‍ ഉദ്ദേശിച്ച അര്‍ത്ഥവും എന്ന രീതിയല്‍ ആണ് സംഭവം തലയില്‍ കയറിയത്. കിട്ടിയ താപ്പില്‍ അവന്‍ മുണ്ട് പൊക്കി. സംഗതി കണ്ട പെണ്ണിന് ചിരി പൊട്ടി. ചിരിച്ചെങ്കിലും സാമഗ്രി അവള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് ചെക്കന് പിടി കിട്ടി.
അവള്‍ ചോദിച്ചു "ചേട്ടന്റെ പേരെന്താ."
"ശ്യാമ ലിംഗം" അവന്‍ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ കണ്ണില്‍ അത്ഭുതം "അറിഞ്ഞിട്ട പേര് തന്നെ." സംഗതി കറുത്തത് തന്നെ. അവള്‍ അവനടുത്തു വന്നു സംഗതി തൊട്ടു നോക്കി. അതിനു ജീവന്‍ ഉള്ളത് പോലെ അവനൊന്നു തലയാട്ടി. പിന്നീട് നിവര്‍ന്നുയര്‍ന്ന്‍ അവളെ നോക്കിയെന്നോണം നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു. അവന്‍ ചോദിച്ചു "നിന്റെ പേരെന്താ ?"
അവള്‍ പറഞ്ഞു "ഞാന്‍ ഗോത്രത്തലവന്‍ ഭഗന്റെ മകള്‍ ശിശ്നിക".
"ആഹാ ..
💬 Comments
View all comments