Chapter Title : വിക്രമാദിത്യനും വേതാളവും - 2

കാണിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ ലഗാന്‍ അപ്പോഴും വിഭ്രംജിതാവസ്ഥയില്‍ നിന്നിരുന്നു. പല പകലുകളും രാത്രിയും അവളെ തിരഞ്ഞു അവന്‍ നടന്നു.
അവളുടെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ലിംഗം ഉയര്‍ന്നു നിന്നത് അവന്റെ സഞ്ചാരത്തിനു വേഗം കുറച്ചു. കുന്തം കണ്ട മുള്ളിലും വള്ളിയിലും മറ്റും കുടുങ്ങാതിരിക്കാന്‍ അവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. മൂന്നു ദിനം കഴിഞ്ഞ അവന്‍ വലഞ്ഞു. പകുതിയായി മുറിഞ്ഞു പോയ ആദ്യസുരതം അവനെ ഏത് നേരവും കമ്പിയാക്കി നിര്‍ത്തി. എന്ങ്ങിനെയെങ്കിലും അതിനൊരറുതി
വരുത്താന്‍ അവനൊരു വഴി ആലോചിച്ചു. വാണം കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ ഇനിയും കാലം കഴിയണം എന്നാലോചിക്കണം. അടുത്തു വന്ന ഒരു ജിറാഫിനെ അവന്‍ പിടിച്ചു കെട്ടി. തൊട്ടടുത്തുള്ള മരത്തിനു മുകളില്‍ കയറി അതിന്റെ ശിഖരത്തിലൂടെ ജിറാഫിനു പിന്നിലെത്തി. അതിന്റെ വാല് പൊക്കി ലിഗം അതിന്റെ തുളയില്‍ കയറ്റാന്‍ ശ്രമിച്ചു.
ഇക്കിളി വന്ന ജിറാഫ് അല്പം മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. വീണ്ടും അതിനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു കയറ്റാന്‍ നോക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും ഇക്കിളിയാല്‍ അത് മുന്നോട്ടു നീങ്ങും. പത്തു പതിനഞ്ചു തവണ ഈ നിലയ്ക്ക് ആയപോഴെയ്ക്കും അവന്‍ ക്ഷീണിച്ചു. നിരാശമൂലം അവനു താടി മുളയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അന്നേരം അവന്‍ കണ്ടു കുറച്ചകലെ നിന്ന് ഏതോ ഫലവും കടിച്ചീമ്പി മാതേയി വരുന്നു. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവന്‍ തുള്ളിച്ചാടി.

അവള്‍ അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ മരത്തിന് മുകളില്‍ നിന്ന് അവന്‍ വിളിച്ചു കൂവി. "മാതേയി ജിറാഫ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങാതിരിക്കാന്‍ അതിന്റെ
കാലൊന്നു മുറുക്കിപ്പിടി"

കഥ നിര്‍ത്തി വേതാളം ചോദിച്ചു. "സ്വന്തം ഭാര്യ അടുത്തു വന്നിട്ടും അവളെ പണ്ണാന്‍ ശ്രമിക്കാതെ അവന്‍ ജിറാഫിന്റെ കൊതത്തില്‍ കയറ്റാന്‍ സഹായം ചോദിക്കാന്‍ കാരണമെന്ത്.?" ഇതിനു യുക്തിസഹമായ ഒരു ഉത്തരം