Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ 2 [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

അത്... വിനയേട്ടന്‍:

വിനയേട്ടന്‍: ഇരിക്ക് മോളെ.. ഞാന്‍ പറയാം..

ഞാന്‍ അവിടെ പോയി ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ അടു അടുത്തേക്ക് ആ പച്ചക്കായയുമായി വന്നു അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ട്

വിനയേട്ടന്‍: നീ ഈ പച്ചക്കായയുടെ തുമ്പ് കണ്ടോ..?

ഞാന്‍ ആ പച്ചക്കായയുടെ തുമ്പിലേക്ക് നോക്കി. അതിന് തുമ്പ് വളരെ കുറവായിരുന്നു. നല്ല വണ്ണത്തോടുകൂടിയ തുമ്പായിരുന്നു അത്. ഞാന്‍ കണ്ടുവെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ മൂളി തലയാട്ടി.

വിനയേട്ടന്‍: നീ ആ തുമ്പ് മാത്രം പതുക്കെ വായയിലിട്ട് ഊമ്പണം.

ഞാന്‍: എന്തിനാ അങ്ങനെയൊക്കെ..?

വിനയേട്ടന്‍: അതൊക്കെയുണ്ട് നീ ചെയ്യ്...

വിനയേട്ടന്‍ ഉയര്‍ത്തി പിടിച്ച ആ പച്ചക്കായയുടെ തുമ്പ് ഞാന്‍ പതുക്കെ വായയിലിട്ട് ഊമ്പാന്‍ തുടങ്ങി.

വിനയേട്ടന്‍: ആ തുമ്പ് മാത്രം ഊമ്പിയില്‍ മതി. നീ ഇത് കടിക്കാനോ, കേടുവരുത്താനോ പാടില്ല..

ഊമ്പുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ വിനയേട്ടനെ നോക്കി. വിനയേട്ടന്‍ എന്നെ കള്ള ചിരിയോടെ നോക്കുകയായിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വിനയേട്ടന്‍ ആ പച്ചക്കായ പുറത്തെടുത്തു.

വിനയേട്ടന്‍: നീ നേരത്തെ ഊമ്പിയതിനേക്കാള്‍ കൂടുതലായി വായയിലിട്ട് ഊമ്പണം..

ഞാന്‍ തലയാട്ടി മൂളി. വിനയേട്ടന്‍ വച്ചു തന്ന ആ പച്ചക്കായ ഞാന്‍ കുറച്ചുകൂടെ വായയിലാക്കി ഊമ്പാന്‍ തുടങ്ങി. പച്ചക്കായയുടെ ചമര്‍പ്പ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്നാലും ഞാന്‍ ഊമ്പി. കുറച്ച് നേരത്തെ ഊമ്പലിന് ശേഷം വിനയേട്ടന്‍ അത് എന്റെ വായയില്‍ നിന്നെടുത്തു.

വിനയേട്ടന്‍: നീ നേരത്തെ ഊമ്പിയതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വായയിലിട്ട് ഊമ്പ്..

ഞാന്‍ അത് കേട്ട് പച്ചക്കായ വായയിലിട്ട് ഊമ്പാന്‍ തുടങ്ങി. അത് മുമ്പത്തെ പോലെ അല്ലായിരുന്നു. കുറച്ച് അധികം വിനയേട്ടന്‍ എന്നിലേക്ക് തള്ളി തന്നു. അത് എന്റെ വായയില്‍ കൊള്ളുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു. എന്റെ രണ്ടു കണ്ണും തള്ളി എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നപോലെ തോന്നി. വിനയേട്ടനെ ഞാന്‍ നിസ്സഹായയായി നോക്കി. വേഗം വിനയേട്ടന്‍ പച്ചക്കായ വലിച്ചൂറിയെടുത്തു. പച്ചക്കായയോടൊപ്പം എന്റെ ഉമിനീര് പുറത്തേക്ക് ചാടി. വിനയേട്ടന്‍ അത് തുടച്ചു. ഞാന്‍ ഓക്കാനിച്ച് ഛര്‍ദ്ദിക്കാന്‍ വന്നു. വിനയേട്ടന്‍ അത് തടഞ്ഞു. പിന്നെ കുടിക്കാന്‍ വെള്ളം തന്നു. ഞാനതുകുടിച്ചു. എന്നോട് കിടക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഉറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് കടയില്‍ പോവും നേരം ആ പച്ചക്കായ അമ്മ കാണാതെ