Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ 2 [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

പാവം അംബികേച്ചിക്ക് വിഷമമായിട്ടുണ്ടാവും...

രാമന്‍: ഉം എനിക്കും തോന്നി. പാവം പിടിച്ച വീട്ടിലെ പെണ്ണാ അവള്. സൗന്ദര്യം അല്‍പം കൂടിപോയി. അന്ന് ബസില്‍ ഞാനും ഇന്ന് നീയും അത് അനുഭവിച്ചു. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. നീ അതോര്‍ത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട പോയി കിടന്നോ...

വിനോദ് മുറിയിലേക്ക് പോയി. രാത്രിയില്‍ എപ്പളോ അവര്‍ കിടന്നുറങ്ങി. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് നോക്കിയപ്പോള്‍ അംബിക പതിവുപോലെ അടുക്കളയില്‍ ജോലിയില്‍ ആയിരുന്നു. വിനോദ് രാത്രി വന്ന കാര്യം ഗൗരിയമ്മയോട് പറഞ്ഞു. അമ്മാന്‍ ചായ പോലും കുടിക്കാതെ പോയെന്ന് ഗൗരിയമ്മ വിനോദിനോട് പരിഭവം പറഞ്ഞു. വിനോദ് അംബികയ്ക്ക് അധികം മുഖം കൊടുത്തില്ല. അവര്‍ പരസ്പരം നോക്കിയില്ല. പക്ഷെ, അംബികേച്ചി മകളെ സ്‌കൂളിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. അവള്‍ ജോലിയില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. പര്‍ച്ചേഴ്സ് കഴിഞ്ഞ് ഉച്ചയ്ക്ക് വിനയന്‍ വീട്ടിലെത്തി. അപ്പോളേക്കും വിനോദും എത്തിയിരുന്നു. വിനോദ്: ങാ ചേട്ടന്‍ വന്നോ..?

വിനയന്‍: അമ്മാവന്‍ പോയോ..?

അംബികയെ നോക്കി വിനോദ്: പോയി... വിനോദിന് മുഖം കൊടുക്കാതെ അംബിക അവിടെ നിന്നു.

വിനയന്‍: അംബികെ എനിക്ക് കുറച്ച് കഞ്ഞിവെള്ളം എടുത്ത് വെയ്ക്ക്. ഞാന്‍ കുളിച്ച് വരാം.. എന്നു പറഞ്ഞു വിനയന്‍ പുറത്തെ കുളിമുറിയിലേക്ക് പോയി.

അംബിക നേരെ അടുക്കളയില്‍ ചെന്ന് ഒരു ക്ലാസില്‍ കഞ്ഞിവെള്ളം എടുത്ത ഇടനാഴികയിലെ ടേബിളില്‍ കൊണ്ടുമൂടിവെച്ചു. തിരിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോവാന്‍ നേരം

വിനോദ്: ചേച്ചിക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ..

മാക്സിയില്‍ മുന്നോട്ട് തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന അംബികയുടെ മുലയിലേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാന്‍ അവന് സാധിച്ചില്ല.

അത് കണ്ട് അംബിക അവന്റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി വിനോദിന് ഒന്നും മനസിലായില്ല. മുറിയിലെത്തിയ അംബിക അവരുടെ വീടിന്റെ വാതില്‍ അടച്ചു. മാക്സി പൊക്കി ഷെഡ്ഡി വലിച്ചൂറി ബെഡ്ഡിലേക്കെറിഞ്ഞു. മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ മേശപ്പുറത്ത് കയറി രണ്ട് കാലില്‍ കക്കൂസില്‍ ഇരിക്കുന്ന പോലെ ഊന്നിയിരുന്നു. വിനോദിന് ഒന്നും മനസിലായില്ല.

മാക്സിയും അടിപാവാടയും രണ്ട് ഭാഗത്തേക്ക് മാറ്റി തന്റെ രണ്ട് കാല്‍ അകറ്റി പിടിച്ചുകൊണ്ട്

അംബിക: കയറ്റി താ...

അംബിക വിറയാര്‍ന്ന ശബ്ദത്തില്‍ അത് പറഞ്ഞു. അംബിക അകറ്റിയ ആ സംഗമസ്ഥലത്തേക്ക് വിനോദ് നോക്കി. തന്റെ അംബികേച്ചി തന്നെ അവരുടെ ആ പൂവിതളുകള്‍