Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

വല്ലാതായിട്ടുണ്ട്. എന്ത് പറ്റി.. ഈ കാര്യമെങ്ങാനും കണ്ടോ...? കണ്ടാല്‍ കഥ കഴിഞ്ഞു. ഈശ്വരാ... അനിതയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി... മനസില്ലാമനസോടെ അവള്‍ അംബികേച്ചിയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി...
അനിത ഞെട്ടി.....

എന്താണെന്നല്ലേ...? അത് അംബികേച്ചി തന്നെ പറയും....

---------------------------------

അംബിക...

അനിതയുടെ കൂടെ ബസില്‍ കയറിയ അംബിക സീറ്റ് കിട്ടാതെ രാമനമ്മാവന്റെ അരികെ വിന്‍ഡോ സീറ്റിലിരിക്കുന്നു. സൂര്യപ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാതെ അടിച്ചു. ചൂടുകൊണ്ട് അംബിക വിയര്‍ത്തു. വെളുത്ത തൊലിക്കാരണം മറ്റുള്ളവരേക്കാള്‍ ചൂട് കൂടുതലായി അംബികയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. അടുത്തിരിക്കുന്ന രാമനമ്മാവന്‍ കയ്യിലെ വാട്ടര്‍ ബോട്ടിലില്‍ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മാവന് ഏതാണ്ട് അറുപത്തിയഞ്ച് വയസ് പ്രായമുണ്ട്. നല്ല തടിയുണ്ട്. കറുത്ത നിറമാണ്. മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടുമാണ് വേഷം. പുഷ്പ അമ്മായിക്ക് അറുപത് വയസ് കഴിഞ്ഞു. ക്ഷീണമുള്ളതിനാല്‍ നല്ല മഴക്കത്തിലാണ്. പുഷ്പ അമ്മായിയെ ചാരി അനിത നില്‍ക്കുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ബസില്‍ വേറെയും കുറെ പേര്‍ വന്നുകയറി. ചൂടു വീണ്ടും കൂടി. ബസിലെ ഡോര്‍ അടഞ്ഞു. ഏസി ഓണ്‍ ചെയ്തു. ബസ് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു പുറപ്പെട്ടു. ഏസിയുടെ കുളിര്‍മ്മ എങ്ങും വ്യാപിച്ചു. എല്ലാവര്‍ക്കും അതൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. പക്ഷെ അംബികയ്ക്ക് അതൊരു വീര്‍പ്പ് മുട്ടലായിരുന്നു. അത് എന്താണെന്നല്ലേ. അംബികയ്ക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ മുട്ടുന്നു.

ശ്ശൊ.... എന്ത് ഇനി എന്താ ചെയ്യാ... അവള്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞു. ബസ് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു. രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ചായ കുടിച്ച് ഇറങ്ങിയതാണ്. കൂടാതെ ചെറുക്കന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് അവര്‍ തന്ന വെള്ളവും കുടിച്ചു. പെണ്ണിന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് സദ്യയും രണ്ട് കൂട്ട് പായസവും ദാഹമുള്ളതിനാല്‍ ഒരുപാട് വെള്ളവും കുടിച്ചു. ബസിലെ ഏസി ഓണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ മൂത്രശങ്ക കൂടി.

അംബിക: ഇനി എന്താ ചെയ്യാ...
മനസില്‍ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് അവള്‍ ആശ്വസ്തതയോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

ഇതുകണ്ട രാമനമ്മാവന്‍: എന്താ മോളെ... വെള്ളം വേണോ..?

താന്‍ കുടിച്ച വാട്ടര്‍ ബോട്ടിലെ