Chapter Title : വിനയപൂർവം ജയരാജൻ 1 [ഉർവശി മനോജ്]

നടന്നു.

ആര്യ അവിടെ തിരക്കിട്ട ജോലിയാണ്. പിന്നിലെ കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ട് എന്നോടായി ചോദിച്ചു ,

"ഏട്ടന് ഇന്ന് പോണോ …?"

"പിന്നേ .. ഇന്ന് പോകണം എന്തേ ?

"ഹേയ് .. പത്രോം വായിച്ചു ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തോന്നി ഇന്ന് പോകേണ്ടാന്ന് "
കിച്ചനിലേ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി ആര്യ പറഞ്ഞു.

സമയം അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് , എട്ട് നാൽപ്പത് ആയിരിക്കുന്നു.

"എന്തായി നിങ്ങടെ സ്കൂളിലെ കേസ് ..?"

"ഏട്ടാ , അത് ഞാൻ പറയാൻ വിട്ട് പോയി .. അടുത്ത ആഴ്ച ഡയറക്റ്റർ ബോർഡ് മീറ്റിംഗ് കൂടുന്നുണ്ട് .. എന്നോടും സുധാകരൻ സാറിനോടും ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് സാക്ഷി പറയാൻ "

"വെറുതെ വേണ്ടാത്ത പണിക്ക് പോകണ്ട ട്ടോ , അവനോക്കെ പക്കാ ക്രിമിനൽ ആയിരിക്കും .."

"സ്കൂളിലെ പാവം കുട്ടികളുടെ അരി മോഷ്ടിച്ച് പലചരക്ക് കടക്കാരന് മറിച്ചു വിറ്റ ആ പ്യൂൺ രവിയെ വെറുതെ വിടണം എന്നാണോ ഏട്ടൻ പറയുന്നത് …"

"നമ്മള് സാധാരണക്കാരാണ് , വെറുതെ വല്ലവരുടെയും ശത്രുത മേടിച്ചു വെക്കരുത് ,
കുടുംബവും കുട്ടികളും ഒന്നും ഇല്ലാത്ത സുധാകരൻ സാറിന് ഈ കേസ് ഒന്നും ഒരു പ്രശ്നം അല്ല"

"ആ രവിയുടെ കഷ്ട്ട കാലത്തിനാണ് അരിയുമായി എൻ്റെയും സുധാകരൻ സാറിൻ്റെയും മുന്നിൽ തന്നെ വന്നു പെട്ടത്,
കൊറോണ കാരണം ഓൺലൈൻ ക്ലാസ്സ് ആയതുകൊണ്ടാണ് ഇല്ലെങ്കിൽ പണ്ടേ അവൻ്റെ ജോലി ഞാൻ കളയിപ്പിക്കുമായിരുന്നു .. ഈ ആര്യാ ദേവി ആരാണെന്ന് ഞാൻ അവന് കാണിച്ചു കൊടുക്കാം "

അവൾ അത്യധികം ദേഷ്യത്തിലാണ് , വെറുതെ മൂഡ് കളയണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാൻ വിഷയം മാറ്റി ,

"നിന്നെ പോലെ ഓൺലൈനിൽ കൂടെ പിള്ളാരെ പറ്റിക്കുന്ന പരിപാടി ഞങ്ങൾക് ഇല്ലല്ലോ"
ചായ ഗ്ലാസ്സ് കഴുകി വെച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"ഉവ്വ് ഉവ്വ് സാറ് പോയി കുളിക്കാൻ നോക്ക്"

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എനിക്ക് മറുപടി നൽകിയിട്ട് പുട്ടു കുറ്റിയിലേക്ക് നനച്ച അരിപ്പൊടി വാരി നിറയ്ക്കുന്ന ആര്യക്ക് പിന്നിലായി പതുക്കെ ചെന്നിട്ട്