Chapter Title : വിനീത, വിവേകിന്‍റെ ചേച്ചി [Smitha]

അവളുടെ കിതപ്പ് സാവധാനം നിലയ്ക്കുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു.

“നമ്മള് സംസാരിച്ചത് എന്തേലും കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്ത് വിളമ്പിയാ...”

ഒരുമിച്ച് വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ ഭീഷണമായ സ്വരത്തില്‍ വിനീത പറഞ്ഞു.

“വിളമ്പീന്നു ങ്ങാനും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞാ, വിവേകെ...ദേവകി ചേച്ചീടെ കുണ്ടീം തൊടേം മൊലേം നോക്കി നീയിന്ന് പിടിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന പുച്ചാണ്ടിയില്ല്യെ! അത് ഞാനങ്ങ് ചെത്തിക്കളയും! മനസ്സിലാവണുണ്ടോ?”

“ഒന്ന് പോ ചേച്ചി!”

അവന്‍ ചിരിച്ചു.

“ഞാനത്രയ്ക്ക് മൊണ്ണയാ? അതൊക്കെ അവരോട് പറയാന്‍?”

“അത്രയ്ക്ക് മൊണ്ണയാണോ ന്ന് നിക്കറില്ല്യ..പക്ഷെ മൊണ്ണയാണ്...അതറിയാം,”

അത് പറഞ്ഞ് അവള്‍ ചിരിച്ചു.

അദ്ധ്യായം മൂന്ന്‍.

ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കുമ്പോള്‍, ഡൈനിങ്ങ്‌ ടേബിളില്‍ വിവേകിന് എതിരെ ആയിരുന്നു വിനീത ഇരുന്നത്.
പല തവണ അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ കൂട്ടിമുട്ടി.
അപ്പോഴൊക്കെ അവര്‍ പരസ്പ്പരം അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എന്താ പറ്റ്യേ രണ്ടാള്‍ക്കും?”

ഒരു വേള അവരുടെ നോട്ടവും പുഞ്ചിരിയും കണ്ട് അമ്മ ചിത്ര ചോദിച്ചു.

“നോക്കിയാ അപ്പത്തന്നെ വഴക്കടിക്കണ ചേച്ചീം അനിയനും ഇപ്പൊ കണ്ണി കണ്ണി നോക്കി ഒരു ചിരീം പുന്നാരോം?”

“വഴക്കോ? ഞാനോ?”

ഏത്തപ്പഴം തൊലിയുരിഞ്ഞ് അറ്റം ചുണ്ടില്‍ മുട്ടിച്ച് അവനെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് വിനീത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ആണോ മോനെ? ചേച്ചി എപ്പഴാടാ മോനോട് വഴക്കിട്ടത്?”

“ഓ! എന്തൊരു പുന്നാരം!”

ചിത്ര ഭര്‍ത്താവ് വിശ്വനാഥനെ നോക്കി.

“സാരല്ല്യ...”

വിശ്വനാഥന്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്തായാലും വഴക്കും ഒച്ചപ്പാടും ഒന്നൂല്ല്യല്ലോ...”

“രണ്ടാളും എന്തോ ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്...”

ചിത്ര അവരെ സംശയത്തോടെ നോക്കി.

“അറിയാം, രണ്ടീസം കഴിയുമ്പോ...”

അവര്‍ ഇരുവരേയും മാറി മാറി നോക്കി.
ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് വിവേക് അവന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
പഠിക്കാനൊന്നും തോന്നിയില്ല.
കാര്യമായി അങ്ങനെ പഠിക്കാനുമില്ല.
അവന്‍