Chapter Title : വിനീത, വിവേകിന്‍റെ ചേച്ചി [Smitha]

കുട്ട്യേ...പക്ഷെ ഇപ്പള് ...സെക്സ് പറയുമ്പോ ..അത് കേക്കുമ്പോ ..ഇങ്ങനെ പോണത് ..അത് ആദ്യാ...”

അവളുടെ വാക്കുകള്‍ ഓരോന്നും ചെന്നു കൊള്ളുന്നത് കുണ്ണയിലാണ് എന്ന് അവന് തോന്നി.
ഓരോ നിമിഷവും അപ്പോള്‍ വലുതാവുന്നു.
ഒന്ന് പിടിച്ച് ഞെരിക്കാന്‍ അവന്‍റെ ഉള്ള് വെമ്പി.
അവന്‍ പക്ഷെ അതില്‍ തൊടാന്‍ വിസമ്മതിച്ചു.
കാരണം തൊട്ടാല്‍ പാല് ചീറ്റിതെറിക്കാന്‍ ചാന്‍സ് ഉണ്ട്.

“ഒഹ്...”

വിനീതയുടെ കിതപ്പ് അടങ്ങി.
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നനയുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു.

“എന്ത് പറ്റി? ശ്യെ! ചേച്ചീ? എന്താ പറ്റ്യേന്ന്?”

“ഒന്നൂല്ലടാ...”

അവള്‍ മിഴികള്‍ തുടച്ചു.

“ചേച്ചീടെ ഈ ഒടുക്കത്തെ കാമപ്രാന്ത് മാറണേല്‍ ഒരു വഴിയെ ഉള്ളൂ ന്‍റെ കുട്ട്യേ! എനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിനെ വേണം...”

“ചേച്ചി..അപ്പൊ അളിയന്‍...അളിയന്...”

“കക്ഷി വിചാരിച്ചാ പറ്റില്ല്യ മോനെ...”

വീണ്ടും കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തിയ നനവ് തുടച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“അതിനുള്ള മിടുക്ക് ഒന്നും ല്ല്യ നിന്‍റെ അളിയന്! ഡോക്ടഴ്സ് ഒക്കെ കൈവിട്ട കേസാ...”

അത് വിവേകിന് ഒരു ഷോക്ക് ആയി.
ചേച്ചിക്കും അളിയനുമിടയില്‍ അങ്ങനെയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട് എന്നറിയുന്നത് ആദ്യമാണ്.

“ചേച്ചീ...”

അവന്‍ അവളുടെ തോളില്‍ പിടിച്ചു.

“വെഷമിക്കാതെ! എല്ലാം നേരെ ആകും...ആട്ടെ ഇത് നമ്മടെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അറിയ്യോ?”

“ല്ല..ല്ലാ...പറഞ്ഞേക്കരുത്..ഒരിക്കലും അറിയരുത് അവര്! കേട്ടോ...”

പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് ബൈക്കുകള്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
വിവേകും വിനീതയും ഒരെ സമയം പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

“അവമ്മാരാ...”

വിവേക് പറഞ്ഞു.

“ഉണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞോ ചേച്ചി?”

“അഞ്ച് മിനിറ്റ്...”

ചേച്ചി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“മോന്‍ പോയി അവരെ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്യ്‌...ഉം...പോ...”

“ചേച്ചി പെട്ടെന്ന് തന്നെ വരണം...”

“വരാടാ...”

സ്റ്റാപ്യുല കൊണ്ട് പാനിലെ ക്രീം ഇളക്കിക്കൊണ്ട് വിനീത പറഞ്ഞു.

“ഈ ഡ്രസ്സ് മാറ്റിയെക്കരുത്...”

“എടാ ഇതിനാത്ത് ബ്രാ ഇല്ല...”

“ബ്രാ വേണ്ട...എന്നാലെ മൊല കണ്ണു ശരിക്ക് തെളിഞ്ഞു കാണൂ...”

“ബ്രാ ഇടാതെ ഞാന്‍ വരത്തില്ല..പ്ലീസ് മോനെ...”

“ഒരു പ്ലീസും വേണ്ട...”

പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ആ, പിന്നെ...ടോപ്പിന് പുറത്ത് ഷാളും ഇട്ടേക്കരുത്...”

അവള്‍ സ്റ്റാപ്പ്യുല അടിക്കാനെന്ന ഭാവത്തില്‍ അവന്‍റെ നേരെ നീട്ടി.

“ആ രണ്ടു മൊല ശരിക്കും തുറിപ്പിച്ച്