Chapter Title : വിനോദ യാത്ര 3 [Vikramadhithyan]

എല്ലാവരും തോറ്റു ഏറ്റവും ദയനീയം അവളുടെ കാര്യമായിരുന്നു 4 വോട്ട് മാത്രമാണ് അവൾക്കു കിട്ടിയത്

പിന്നെ കുറെ ദിവസം അവൾ കോളജിൽ വന്നില്ല

കോളേജ് ലൈബ്രറിയിൽ ഒരു ടെക്സ്റ്റ്‌ പകർത്തി എഴുതി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ എന്റടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഒപ്പം പഴയ കൂട്ടുകാർ ആരുമില്ല

മ്മ്മ് എന്താണ് ആനയും അമ്പാരിയും ഒന്നുമില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക്? ഒറ്റ കരച്ചിലായിരുന്നു മറുപടി

ഞാനാകെ വല്ലാതെയായി

എയ് ഷെറിൻ എന്തായിത് കരച്ചിൽ നിർത്തു മറ്റുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു

അവൾ എന്റെ കാൽ ചുവട്ടിൽ ഇരുന്നു കാലിൽ കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു

സോറി വിനുവേട്ടാ ചേട്ടനോട് അങ്ങനെ പെരുമാറിയത് കൊണ്ട് ആരും ഇപ്പൊ എന്നോട് മിണ്ടുന്നില്ല തോറ്റതിൽ എനിക്ക് സങ്കടമില്ല പക്ഷെ എല്ലാരും എന്നെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നു

ഞാനവളെ പിടിച്ചു എഴുനേൽപ്പിച്ചു എതീരെയുള്ള കസേര യിൽ ഇരുത്തി

അയ്യേ താനിത്ര പാവമാണോ ഞാൻ കരുതിയത് താനൊരു പുലിക്കുട്ടി ആണെന്നാണല്ലോ

എനിക്കും ആ തോന്നലായിരുന്നു ഇപ്പൊ മനസിലായി ഞാനൊരു പൂച്ച പോലും അല്ലെന്നു കണ്ണീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു

ഹാ വിട്ടു കള അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ അവളെ ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു

ഫ്രണ്ട്സ് അവൾ കൈ നീട്ടി ഷോർ ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി

അവൾ തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഇറങ്ങി പോയി

അവിടെ ഉണ്ടാരുന്നവർ എന്റെ ചുറ്റും കൂടി ങ്ങള് പൊളിച്ചു വിനുവേട്ടാ അവളുടെ കൊമ്പ് ഒടിച്ചു കയ്യിൽ കൊടുത്തല്ലോ

അതൊരു പാവമാണെന്നേ പിന്നെ പൈസയുടെ വില അറിയാത്തത്തിന്റെ ഒരു നെഗളിപ്പ് ഉണ്ടാരുന്നു അത്രേയുള്ളൂ നിങ്ങളിനി അവളോട്‌ മിണ്ടാതിരിക്കണ്ട ട്ടോ

വിനുവേട്ടന്റെ കാലു പിടിച്ചു മാപ്പ് പറഞ്ഞല്ലോ ഞങ്ങൾക്കതു മതി ശരി എന്നാ ഞാൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോട്ടെ ഞാനിറങ്ങി നടന്നു

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ എന്നോട് കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു

കുറെയധികം നോട്ട് എഴുതി എടുക്കാനുള്ള കൊണ്ട് ലാസ്റ്റ് അവറും കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് നടന്നു വിനുക്കുട്ടാ ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ മോൻ പൂട്ടി താക്കോൽ കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ ലൈബ്രറേറിയന്റെ ചുമതല ഉള്ള മീനാക്ഷി ടീച്ചർ എന്റടുത്തു പറഞ്ഞു ടീച്ചർ പൊക്കോ ഇത് കുറെ നേരമെടുക്കും