Chapter Title : വിനോദ യാത്ര 4 [Vikramadhithyan]

വരെ നമ്മൾ ഒന്നും മറച്ചു വെച്ചിട്ടില്ല പക്ഷെ ഇത് പറയാൻ പറ്റിയില്ല നീയെന്നോട് ക്ഷമിക്ക്
നീയെന്തിനാ സോറി പറയുന്നേ തെറ്റ് എന്റെയാണ് എന്റെ വില ഇത്രേം ഉള്ളു എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയില്ല അവന്റെ സ്വരം ഇടറി

ഡാ പ്ലീസ് നീയെങ്ങനെ പറയല്ലേ നീ എത്ര വലുതാണോ അതു പോലെയാടാ ഇപ്പോ എനിക്കവളും ഞാൻ പോലും അറിയാതെ ഒരുപാടവളെ സ്നേഹിച്ചു പോയി നീ ക്ഷമിക്കെടാ
പക്ഷെ അത് വേണ്ടിയിരുന്നില്ല വിനു എനിക്കെന്തോ അവളുടെ കാര്യത്തിൽ അത്ര വിശ്വാസം പോരാ

ഒന്നുല്ലടാ അവളൊരു പാവമാ അവൾക്കും ഞാൻ എന്ന് വെച്ചാൽ ജീവനാ
പക്ഷെ എന്തോ....... അവൻ അർദ്ധോക്തിയിൽ നിർത്തി ഫുഡ്‌ വന്നു കഴിച്ചു ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി ഇനിയെങ്കിലും പറ നമുക്ക് എങ്ങോട്ടാ പോവണ്ടത്
എങ്ങും പോവണ്ട ഞാൻ ഇതൊന്നു ചോദിക്കാൻ മാത്രം വന്നതാ എന്റളിയ നിനക്കിതു വീട്ടിൽ വെച്ചു ചോദിച്ചു കൂടായിരുന്നോ

ഇല്ലെടാ നിന്നോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല എന്ന് പറയണേ എന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്രാർത്ഥന
അതെന്താടാ നീ നോക്കിയിട്ട് നടക്കാത്ത കൊണ്ടാണോ
ഫ പോടാ നാറി ഞാനവളുടെ പുറകെ പോയെങ്കിൽ അതു ആദ്യം അറിയുന്നവൻ നീയല്ലേ അല്ലാതെ...... വീണ്ടും ഒരു കുത്ത്
പിന്നെ എന്താ അളിയന്റെ പ്രശ്നം അത് പറ

ഒന്നൂല്ല ഇനിയിപ്പോ എന്ത് പറഞ്ഞാലും നിനക്കതു മനസ്സിലാവില്ല അത് നിന്റെ കുഴപ്പമല്ല പ്രേമത്തിന്റെ കുഴപ്പമാ നിന്റെ ആദ്യത്തെ അല്ലെ ഞാൻ ഇത് ഒരുപാട് കണ്ടതാ
ശരി ഗുരോ അടിയൻ ഇനി എന്ത് ചെയ്യേണ്ടു എന്തായാലും ഇറങ്ങിയില്ലേ നമുക്കൊരു സിനിമക്കു പോവാം
ഒക്കെ ഞാൻ വണ്ടി തീയേറ്ററിലേക്ക് വിട്ടു

തിരിച്ചു വീട്ടിൽ വന്നു അവൻ അമ്മക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ മുങ്ങി എന്തായി പോയ കാര്യം അമ്മ എന്നോട് ചോദിച്ചു
അവനു വട്ട് ഒരു തല്ലിപ്പൊളി കമ്പനിയിലെ ജോലിയാ അതിനു പോകണ്ടാന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു
അമ്മയുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി

ഡ്രസ്സ്‌ മാറി അലമാരയുടെ അടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന മൊബൈൽ എടുത്തു 22 മിസ്ഡ് കോൾ ഒരു മെസ്സേജ് വൈകിട്ട് 7 മണിക്ക്