Chapter Title : വിനോദവെടികൾ 4 [ഒലിവര്‍]

കേറുമ്പോൾ ഒന്നോർമ്മിപ്പിക്കാനും മറന്നില്ല.

വിനുമോനെ… ഇയ്യ് കഴിവുണ്ടേൽ എത്ര പേരെ വേണേലും പണ്ണിക്കോ… പക്ഷേ ബസ്സ്റ്റാന്‍ഡ് വെടികളെ പണ്ണുമ്പൊ ഒറയിടാതെ പണ്ണരുത്… എന്തൊക്കെ ദീനം കാണുമെന്ന് അറിയില്ല. ഇയ്യ് പണ്ണുന്ന മറ്റൊളോർടെ ജീവിതം കൂടി കോഞ്ഞാട്ടയാക്കരുത്…”

ഇല്ലിത്താ… ഞാൻ ഒറയിട്ടുതന്നാ പണ്ണിയെ….”

എങ്കി അനക്ക് കൊള്ളാം…” അതും പറഞ്ഞ് നബീസത്ത ഞാനിട്ട ഹെഡ്ലൈറ്റിന്റെ വെട്ടത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പുറത്തെ തൊഴുത്തിൽ ഷാഹിന കാലത്ത് ചവിട്ടിച്ച ആടുകളിലൊന്ന് പൊളപ്പ് മാറാതെ അപ്പോഴും നിർത്താതെ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളെപ്പോലെ അതിനും ചെന പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ വണ്ടിയെടുത്തു.