Chapter Title : വിനോദവെടികൾ 5 [ഒലിവര്‍]

വിനോദ്, മോനേ… പ്രേമം പലവിധത്തിലുണ്ട്. ചിലത് ആത്മാർത്ഥമാണ്. പക്ഷേ കൂടുതലും നേരമ്പോക്കിനും കാര്യം കാണാനും ഒക്കെയാണ്. ഇനി… ആത്മാർത്ഥമായ പ്രേമമാണെന്ന് നമ്മള്‍ കരുതുന്നത് പലതും ആ സമയത്തെ പ്രായത്തിന്‍റെ ചോരത്തിളപ്പില്‍ തോന്നുന്നതാണ്. ഭാവിയില്‍ എന്തായി തീരുമെന്ന് നിങ്ങളൊന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ലെന്നാണ് സത്യം.” ഒരു തത്വജ്ഞാനിയെ പോലെ മഞ്ജു ടീച്ചർ പറഞ്ഞുനിർത്തി.
എനിക്കത് അത്രയങ്ങോട്ട് ദഹിച്ചില്ല.
“ ടീച്ചറെ… ഭാവിയെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചോണ്ടിരുന്നാൽ എങ്ങനെയാ… ജീവിതം ആസ്വദിക്കാനുള്ളതല്ലേ? ജസ്റ്റ് ഫീൽ ഇറ്റ്… പ്രേമിക്കാന്‍ തോന്നുന്ന സമയത്ത് പ്രേമിക്കുക. ചായ കുടിക്കാൻ സമയത്ത് കുടിക്കുക…”
ചായ-ചായക്കട തമാശ അറിയാവുന്നോണ്ടാവണം, മഞ്ജു ടീച്ചറിന് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് പെട്ടെന്നുതന്നെ പിടികിട്ടി. സ്വഭാവികമായും ആ മുഖത്തൊരു പുച്ഛം വിരിഞ്ഞു. എന്നാലത് പെട്ടെന്ന് മറച്ച് അവർ തുടര്‍ന്നു.
“ താന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് മനസ്സിലായി.. കൂടെ താമസിക്കാന്‍ തോന്നുന്ന സമയത്ത് കൂടെ താമസിക്കുക. ആരോടും കെട്ടുപാടുകളില്ലാതെ ജീവിക്കുക… അല്ലേ? വെറും മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ. ശരിയാണ്. സാധാരണക്കാർ അല്ലാത്തവർക്ക് ഇപ്പറഞ്ഞപോലെ ജീവിക്കാം. പക്ഷേ സാധാരണക്കാരായ നമ്മൾ അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ ചുറ്റുമുള്ളവരെയാണ് വേദനിപ്പിക്കുക. ഉദ്ദാഹരണത്തിന്, എനിക്ക് ആരോടെങ്കിലും താന്‍ പറഞ്ഞയാ നേരമ്പോക്ക് തോന്നിയെന്നിരിക്കട്ടെ. എനിക്കും മോൾക്കും വേണ്ടി കടലില്‍ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഭർത്താവിനെ മറന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ എനിക്ക് സാധിക്കുമോ? എന്റെ സ്ഥാനത്ത് അദ്ദേഹമാണെങ്കിൽ എനിക്കെന്ത് സങ്കടമായിരിക്കും! കുടുംബം തകരില്ലേ?”
“ അങ്ങനെ തകരുന്ന കുടുംബമാണേൽ പോട്ടേന്ന് വയ്ക്കണം. മനസ്സിനെ ചതിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് മറ്റുള്ളവരെ ചതിക്കുന്നത് അല്ലേ? അതും, പുള്ളി അറിഞ്ഞാല്‍ മാത്രമല്ലേ മഞ്ജു മിസ്സേ… ഇനി അറിഞ്ഞാലും ഒരുപക്ഷേ പുള്ളിക്ക് മിസ്സിന്റെ അപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റിയാലോ?”
“ കൊള്ളാം… നല്ല ബെസ്റ്റ് ഐഡിയ! അല്ല മോനേ… നമ്മളെന്തിനാ ഹെൽമറ്റ് ധരിക്കുന്നത്? പട്ടി കടിക്കുമ്പൊ കുത്തിവെപ്പ് എടുക്കുന്നത്? അതിന്റെയൊക്കെ വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ? എന്തേലും പറ്റിയിട്ട് ചികിത്സിച്ച് നേരെയാക്കിയാൽ പോരേ?
എനിക്കുത്തരം മുട്ടി. ചെറുതായി കലിയും കേറിവന്നു. ഈ മുടിഞ്ഞവള് റീനാ മിസ്സിന്റെ മുന്നിലിട്ട് മനുഷ്യന്റെ ഫ്യൂസുരുവാണല്ലോ. ചെറിയ അഭിമാനക്ഷതവും തോന്നി. എന്റെ കലി അറിഞ്ഞിട്ടും അവർ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ അപകടം വരുന്നതു വരെ കാത്തിരിക്കുന്നതിലും നല്ലത് വരാതെ നോക്കുകയല്ലേ മോനേ?”
ഈ പെണ്ണുമ്പിള്ള