Chapter Title : വിനോദവെടികൾ 5 [ഒലിവര്‍]

ഈ കടേൽ കൊതീം നൊണേം പറഞ്ഞിരുന്നവന്മാര് ഇരുട്ടുന്നതിനു മുന്നേ സ്ഥലം കാലിയാക്കിയത് പോലീസിനെ പേടിച്ചല്ല. മറ്റവന്മാര് വെട്ടിയവനെ തപ്പിനടക്കുവാ… ഇവിടെ വച്ചെങ്ങാനും വല്ല കത്തിക്കുത്ത് നടന്നാൽ അതിന് സാക്ഷി പറയേണ്ടിവരും…”
“ അതെ.. അല്ലേൽ വണ്ടി വരുന്നതുവരെ ഞങ്ങളൂടെ നിൽക്കാരുന്നു..”
“ അപ്പൊ പിന്നെ എന്താ പിള്ളേരേ ഒരു വഴി?”
“ ഒരു വഴിയുണ്ട്… നാളെ എല്ലാമൊന്ന് ഒതുങ്ങും. ഇന്ന് ഷിയാസിന്റെ വീട്ടില്‍ കിടന്നിട്ട് നാളെ കാലത്ത് പോയാല്‍ പോരെ… ഇവിടുന്ന് രണ്ട് കിലോമീറ്ററേ ഉള്ളൂ...”
“ അയ്യോ… ഞാനെങ്ങനാടാ ഒറ്റയ്ക്ക്…?”
“ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ… ഞാനില്ലേ? ഷിയാസില്ലേ?...”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ശ്ശെ, ഞാനത് എങ്ങനെയാ പറയുക! ഷിയാസിന്റെ ക്ലാസിലിരുന്നുള്ള എന്റെ വട കണ്ടോണ്ടുള്ള വെള്ളമിറക്കലും ബാക്ക് ബെഞ്ചിലിരുന്നുള്ള കുണ്ണ തടവലും അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് കൂടെ വരാനൊരു ചളിപ്പുണ്ടെന്ന് പറയാനൊക്കുമോ?
പിന്നെ ഇവനുമത്ര മോശമൊന്നുമല്ല, പെട്ടന്നെങ്ങാനും മെൻസ്സ് കേറി വന്നാല്‍ മാറ്റിയണിയാൻ റീന ബാഗിൽ കരുതിയ അവളുടെ പാന്റി അടിച്ചുമാറ്റിയത് അന്ന് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ കേറിയ ഇവനാണോന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
“ അതല്ലെടാ… പഠിപ്പിക്കുന്ന മിസ്സാണെങ്കിലും ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലേ? ആളുകള്‍ അതുമിതുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് നിങ്ങൾക്കൂടി ബുദ്ധിമുട്ടാവും.” ഞാൻ അവന്മാർക്ക് വിഷമം വരാത്ത രീതിയില്‍ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
“ ഞങ്ങൾക്കെന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്…. പറയുന്നവന്മാരോട് പോവാൻ പറ ടീച്ചറെ. എന്റെ ബോറൻ വീട്ടില്‍ ടീച്ചർക്ക് ഉള്ള സൗകര്യത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവരും എന്നൊരു ബുദ്ധിമുട്ടേയുള്ളൂ…”
“ നീ പോടാ… ടീച്ചർക്ക് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല… അല്ലേ ടീച്ചറെ? ഇന്ന് ഒരു രാത്രിയിലത്തേക്ക് പോരേ…” വിനോദ് എന്നെ ഏറുകണ്ണിട്ട് നോക്കി.
“ എന്നാലും…” ഞാൻ പിന്നെയും മടിച്ചുനിന്നു.
“ ഒരെന്നാലുമില്ല.. വാ കേറ് ടീച്ചറെ…” ഷിയാസ് ബൈക്കിന്റെ പുറകില്‍ നിന്നിറങ്ങി.
അപ്പൊ അവനെന്ത് ചെയ്യും? ഇനി എന്നേം കൊണ്ട് ട്രിപ്പിള്‍സ് അടിക്കാനാണോ ഇവന്മാർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?!
“ ഡാ… ഞാൻ തിരിച്ചുവന്നിട്ട് നിന്നെക്കൂട്ടിയാൽ പോരേ?” എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ പോലെ വിനോദ് ചോദിച്ചു.
“ നല്ല കാര്യം… അതുവരെ ഞാനിവിടെ നിൽക്കാനോ? പണി കിട്ടിയാൽ നീ വന്ന് സ്റ്റേഷനീന്ന് ഇറക്കുമോ?”
അപ്പൊ അതിനുതന്നെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇവന്മാരുടെ നടുവിൽ വച്ച്