Chapter Title : വിനോദവെടികൾ 5 [ഒലിവര്‍]

കണ്ട് അതെടുത്ത് പ്രയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുമ്പോഴേക്കും അവന്മാർ മുറിയിലേക്ക് കേറി വന്നു. വന്നയുടനെ എന്റെ അർദ്ധ നഗ്നമേനിയെ നാല് കണ്ണുകളും കൊണ്ടുഴിഞ്ഞ് ഒരു നിമിഷം നിർന്നിമേഷരായി നിന്നു. ഷിയാസിന്റെ കയ്യില്‍ ഞാനിട്ടിരുന്ന ചുരിദാറുമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാന്‍ സ്വയരക്ഷയ്ക്കായി കത്രിക കൈക്കലാക്കി അവന്മാരുടെ നേരെ ചൂണ്ടി.
“ അടുക്കരുത്! എന്റടുത്തേക്ക് വന്നാൽ ഞാനിത് പ്രയോഗിക്കും! പോ… മാറിപ്പോ…” ഞാൻ കരഞ്ഞ് കൊണ്ടലറി. എന്നാല്‍ ആ ഭീഷണി അവരില്‍ യാതൊരു ചലനവുമുണ്ടാക്കിയില്ല. വഷളൻ നോട്ടത്തിനോ നിസംഗമായ ചിരിക്കോ യാതൊരു മാറ്റമുണ്ടായില്ല.
“ ഇതെന്താ ടീച്ചറെ.. ഉടുക്കാക്കുണ്ടിയായി കിടക്കണ്ടാന്ന് കരുതി ചുരിദാറ് തരാന്‍ വന്നപ്പൊ കൊല്ലാന്‍ നോക്കുവാ?” ഷിയാസ് വികൃതമായി ചിരിച്ചു.
“ പ്ഫ.. ചെറ്റേ…! എന്നോട് എങ്ങനെയിത് ചെയ്യാൻ തോന്നിയെടാ നിനക്കൊക്കെ? സ്വന്തം അനിയന്മാരെപ്പോലെ കണ്ടതല്ലേടാ ഞാന്‍? അതു വിശ്വസിച്ചല്ലേ കൂടെ വന്നത്?” ഞാൻ അലറിക്കരഞ്ഞു.
“ ശ്ശെടാ… ഞങ്ങളെന്ത് ചെയ്തെന്നാ മിസ്സേ? മിസ്സ് വരമ്പിലൂടെ ഓടി പാടത്ത് മൂക്കുംകുത്തി വീണ് ചുരിദാറിലൊക്കെ ചെളിയാക്കിയപ്പൊ തുണി മാറ്റിയതാണോ ഞങ്ങള് ചെയ്ത തെറ്റ്…?”
“ ദാ… കഴുകിക്കഴുകി മനുഷ്യന്റെ കൈയുടെ തൊലി പോയി.” വിനോദ് കൈവെള്ള നീട്ടിക്കാട്ടി.
“ ച്ഛീ… നല്ല പിള്ള കളിക്കാതെ പോടാ നാറികളെ…! ഇനീം ഞാൻ നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കണമല്ലേ… ഇന്നലെ ഇവിടെ കിടന്ന തള്ളയെ നീയൊക്കെ എന്താ ചെയ്തെ?! കൊന്ന് കുഴിച്ചുമൂടിയോ പാവത്തിനെ?”
“ പിന്നേയ് പാവം! ഞങ്ങള് മാത്രമല്ല… അവരും നല്ലോണം സുഖിച്ച് ടീച്ചറെ… അല്ലേൽ ഫോൺ വിളിച്ചുതരാം.. അവരോട് ചോദിച്ച് നോക്ക്…” വിനോദ് ഷിയാസിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
“ ഒക്കെ കഴിയുമ്പൊ ടീച്ചർക്കും മനസ്സിലാവുമെല്ലോ…” ഷിയാസിന്റെ മുഖത്ത് വീണ്ടുമാ വൃത്തികെട്ട ചിരി.
“ എന്ത്?! എന്ത് കഴിയുമ്പോന്ന്… ദേ.. എന്റെ ദേഹത്തെങ്ങാനും തൊട്ടാ…! ഇതുകണ്ടോ” ഞാൻ കത്രിക ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. “ ഇത് ഞാന്‍ പ്രയോഗിക്കും.. കൊന്നുകളയും നിന്നെയൊക്കെ…!”
“ എടാ വിനൂ… ഇതൊരു നടയ്ക്ക് പോവൂല്ലെന്നാ തോന്നുന്നെ… നീയാ കത്രിക ഇങ്ങ് വാങ്ങിച്ചേ…”
കേൾക്കേണ്ട താമസം വിനോദ് എന്റെ കയ്യിൽ കടന്നുപിടിച്ചു. കത്രിക പിടിച്ചിരുന്ന കൈ പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ചുവച്ചു. അവനെപോലൊരു കരുത്തനോട് എതിർത്ത് ജയിക്കാന്‍ എനിക്കാവില്ലായിരുന്നു. കത്രിക താഴെ