Chapter Title : വിരഹം, സ്‌മൃതി, പ്രയാണം [ഋഷി]

ആ അത്രമതി. പണ്ടേ ഇങ്ങനാരുന്നു. എനിക്കിഷ്ട്ടമുള്ളവരോട് ഏതറ്റവും വരെ ഞാൻ പോവും. ചേട്ടനതറിയാം. ഹീ ഈസ് ഓക്കേ. പിന്നെ പുള്ളീടെ കാര്യങ്ങളിലും ഞാനങ്ങനെയൊന്നും ഇടപെടാറില്ല. പിന്നെന്താ... എന്റെ ഈ മോനേപ്പോലെ ഏറ്റവുമങ്ങ് മനസ്സിലോട്ടു കേറുന്നവര് രണ്ട്... കൂടി വന്നാൽ മൂന്ന്... പിന്നെയിതാരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാട്ടോടാ. പക്ഷേ എന്റെ മോനെ എനിക്കറിഞ്ഞൂടേ! ചേച്ചിയുടെ വിരലുകൾ പിന്നെയും എന്റെ കഴുത്തിലും കവിളിലും നെഞ്ചിലും പടർന്നുകേറി...

ചേച്ചീ... ഞാൻ പുളഞ്ഞുപോയി... ദേ വണ്ടീടെ കണ്ട്രോളു പോവുമേ...

ചേച്ചി പിന്നേം ചിരിച്ചു. പിന്നെ എന്നെ വീടെത്തുന്നതു വരെ വെറുതേവിട്ടു.

ചേച്ചീടെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വിധവയായ അമ്മായിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എതിരേറ്റു. കോളേജ് പ്രൊഫസറായിരുന്നു. എന്നെപ്പറ്റി ചേച്ചി ധാരാളം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നു പിടികിട്ടി.

എടാ മോനേ! അമ്മയെ സൂക്ഷിക്കണേ. ലിസ്റ്റില് കൊറേ പെമ്പിള്ളാരൊണ്ട്! നീപോലുമറിയാതെ പെട്ടു പോവും കുട്ടാ. ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

പോടീ.. രാജീവ് പഠിക്കട്ടെ. ഇനീം ഡോക്റ്ററേറ്റ് റെക്കോഡ് സമയത്ത് തീർക്കണം മോനേ. പെണ്ണുകെട്ടിയാൽ ശ്രദ്ധ മാറിപ്പോവും.

അമ്മ ആരെയോ കാണാനിറങ്ങി. ചേച്ചി വരുന്നതും കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു. ചെക്കൻ എന്തൊക്കെയോ വലിച്ചുവാരിത്തിന്നിട്ട് പിന്നേം പോയിച്ചെരിഞ്ഞു.

നീയിരിക്കടാ കുട്ടാ. പതിനൊന്നായല്ലേ ഒള്ളൂ. ഞാനൊന്നു മേൽക്കഴുകീട്ടു വരാം. നിനക്കു വെശക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇല്ലേച്ചീ. ഞാൻ പേപ്പറുമായി ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ കിടന്നു...അറിയാതെ മയങ്ങിപ്പോയി.

ചാറ്റൽ മഴയേറ്റു നടന്നു. ഈർപ്പവും നേരിയ തണുപ്പും. കുളിരുന്നോ? ഞെട്ടിയെണീറ്റപ്പോൾ നനഞ്ഞ മുടിയിലെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ എന്റെ മുഖത്ത് കുടഞ്ഞിട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ചിന്നുവേച്ചി! ഒരു പഴയ സാരിയിലേക്ക് മാറിയിരിക്കുന്നു! മുഖം തിളങ്ങുന്നു. ഇറക്കിയുടുത്ത സാരിയുടെ തുറന്ന ഇടങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന മാംസളത... നല്ല മണം..

വാടാ കണ്ണാ.. ചേച്ചിയെന്നെയും വലിച്ചുകൊണ്ട് കോണിപ്പടികൾ ഓടിക്കയറി.. അമ്മ