Chapter Title : വിരസതയിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായ എന്റെ കഴപ്പ് [Princy]

വന്നു, വേറെ ആരുമല്ല ഡിഗ്രി സമയത്തെ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂർ വിട്ടത്തോടെ കോൺടാക്ട് ഒക്കെ പോയതാ, പിന്നെ ഞാൻ ഫോൺ നമ്പർ വാങ്ങി. അവൾ ഇപ്പോഴും ബാംഗ്ലൂർ തന്നെയാ, കല്യാണം ഒന്നും കഴിച്ചില്ല. ഫിലിം ഫീൽഡ് വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നത്. അഭിനയം ഒന്നുമല്ല, ക്യാമെറക്ക് പിന്നിലാണ് ജോലി. ഫോൺ വിളിച്ചു വർത്തമാനം ഒക്കെ ഒരുപാട് പറഞ്ഞു അതിന് ഇടക്ക് അവൾ ചോദിച്ചു.

" ഹോ, കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പിള്ളേർ ആയിട്ടും നീ ഇപ്പോഴും ചെത്തിനടക്കുവാ അല്ലേ.."

ഞാൻ : നാട്ടിൽ തന്നയാടി. സ്കൂൾ, പിള്ളേർ, വീട് അത് ഒക്കെ തന്നെ

" പക്ഷേ നിന്റെ ഫോട്ടോസ് കണ്ടാൽ അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ മോളേ... കെട്ടിയോൻ എങ്ങനെയാ അടിപൊളി ആണോ "

ഞാൻ : ഓ..

" ചുമ്മാ ഓ ഒന്നും വെക്കണ്ടാ, നിന്നെ കണ്ടാൽ അറിയാം.. "

ഞാൻ : കുറെ നാൾ ആയി ഇല്ലേ

" ഹാഹാ, എന്താടി പുളിക്ക് നിന്നെ മടുത്തോ. ഏയ്‌ അങ്ങനെ വരാൻ വഴി ഇല്ല. നീ ഇപ്പോഴും നല്ല ജിൽ ജിൽ എന്ന് ആണല്ലോ. ആ നിനക്ക് ബോർ അടിച്ചുകാണും അല്ലേ.. "

ഞാൻ : മ്മ്മ്

" ഹാഹാ, കണ്ടോ എനിക്ക് അറിഞ്ഞു കൂടെ നിന്നെ. എന്നെ പോലെ കെട്ടാതെ നിന്നാൽ പോരായിരുന്നോ എങ്കിൽ "

ഞാൻ : പിന്നെ, എന്റെ പപ്പാ കുറെ സമ്മതിച്ചതാ...

" എങ്കിൽ നീ ഇപ്പോൾ ഒരുത്തനെ അങ്ങ് വളക്ക്, നീ ഒക്കെ വിചാരിച്ചാൽ ഏതു വിശ്വമിത്രനെയും കിട്ടുവല്ലോ.. ഹാഹാ "

ഞാൻ : ഒന്ന് മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്, വേറെ വല്ലോം പറയാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞു..

" ഹോ, നിന്റെ ഈ ദേഷ്യം ഒന്നും ഒട്ടും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല അല്ലേ. ടി കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഇത് ഒക്കെ ഇപ്പോൾ സാധാരണ ആണ് "

ഞാൻ : അത് നിന്റെ ബാംഗ്ലൂർ. ഇത് നാട്

" ഓ, നീയും ഇവിടെ ആയിരിന്നല്ലോ. അവിടെ നടന്നില്ലേ നീ ഇങ്ങോട്ട് വാ, നല്ല അടിപൊളി ചെക്കന്മാരെ ഞാൻ നിനക്ക്