Chapter Title : വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം 1 [സ്പൾബർ]

പ്രസവിക്കാത്തത്കൊണ്ട് ഒരുടച്ചിലും തട്ടാത്ത വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ട്..

ആലിലവയറും, വലിയ പൊക്കിളും..

അൽപം പുറത്തേക്കുന്തിയ അടിനാഭിയും, താഴെ അതിലും പുറത്തേക്കുന്തിയ കുറ്റിരോമം നിറഞ്ഞ മുഴുത്ത കടിത്തടവും.. വെണ്ണക്കൊഴുപ്പാർന്ന വെളുത്ത് മിനുത്ത വണ്ണമുള്ള തുടകൾ..

ഗണേശന് നോക്കിയിട്ട് പൂതി തീരുന്നില്ല.. പക്ഷേ, സമയം കുറവാണ്..

“” താഴോട്ട് നോക്കി നിൽക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് നോക്കെടീ പൂറീ…””..

കണ്ണീരൊലിപ്പിച്ച് താഴോട്ട് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്ന മീര ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി..

“” എന്റെ മോത്തേക്കല്ല… ദേ,ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്…””..

തന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചൂണ്ടി ഗണേശൻ പറഞ്ഞു..

വേണ്ടെന്ന് വെച്ചിട്ടും മീരയങ്ങോട്ട് നോക്കി..

അവൾ വിറച്ച് പോയി..

അവളുടെ പൂച്ചക്കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞ് പോയി..

മരക്കുറ്റി പോലെയുള്ള ആ സാധനത്തിലേക്കവൾ തുറിച്ച് നോക്കി.. അതൊരു പുരുഷ ലിംഗമാണെന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല..നീളം തീരെയില്ല.. പക്ഷേ, അതിന്റെ വണ്ണം.. അതവളെ പേടിപ്പെടുത്തി..

അവന്റെ കുടവയറിന് താഴെ ആ മരക്കുറ്റിവിറച്ച് നിന്നു..

“” നിന്ന് വെളളമിറക്കാതെ ഇതങ്ങോട്ട് പിടിക്കെടീ സുന്ദരിക്കോതേ…””..

ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ ഗണേശൻ കുണ്ണ ആട്ടിക്കാണിച്ചു..

ഇനി തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു ദൈവവും തൂണ് പിളർന്ന് വരില്ലെന്ന് മീരയറിഞ്ഞു..

ഒരു ദൈവവും തനിക്കിനി തുണയാവില്ല..

സകല ദൈവങ്ങളേയും വിളിച്ച് കരഞ്ഞ് പറഞ്ഞതല്ലേ…

ഹൃദയം പൊട്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചതല്ലേ… എന്നിട്ടും… എന്നിട്ടും…

വേണ്ട… ഒന്നുമോർക്കണ്ട…

ഓർത്താൽ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് പോകും..

പാടില്ല…ഇനി കരയാൻ പാടില്ല…

ഇത് തന്റെ മാത്രം തീരുമാനമാണ്.. ഇതിന് ദൈവത്തെയോ, മറ്റാരെയെങ്കിലുമോ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ട് കാര്യമില്ല..

മീര,ഗണേശന്റെ മുൻപിൽ നിലത്തേക്കിരുന്നു..

കാലുകൾ അടുപ്പിച്ച്, തുടകൾ പൂട്ടിയാണ് അവളിരുന്നത്..

തന്റെ മണിച്ചെപ്പ് മറ്റൊരു പുരുഷന് മുൻപിൽ തുറന്ന് വെക്കാൻ അവൾക്കാവില്ലായിരുന്നു..

“” അങ്ങോട്ട് പിടിക്കെടീ…””..

മുകളിൽ നിന്നും