Chapter Title : വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം 3 [സ്പൾബർ]

തന്റെ പേരിലായിട്ടുണ്ടാവും..

വല്ലാത്തൊരുൻമാദത്തോടെ ഗണേശൻ ബുള്ളറ്റ് പറപ്പിച്ചു..

✍️…

കഴുത്ത് വരെ ബെഡ് ഷീറ്റ് മൂടി മലർന്ന് കിടക്കുകയാണ് മീര..

അവളുടെ മനസ് വിങ്ങുകയായിരുന്നു..

തന്റെ ശരീരം കളങ്കപ്പെടതിൽ അവൾക്ക് തീരാ വേദനയുണ്ട്..

പൂറ്റിലിപ്പഴും ആ ചെകുത്താന്റെ ശുക്ലം ഒലിച്ചിറങ്ങുകയാണ്..

ഇനിയും അവന് വേണ്ടി കാലകത്തണം..

സാരമില്ല.. ഇതങ്ങനെയങ്ങ് പോകട്ടെ..

തന്റെ ഏട്ടന് വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതാന്നെന്ന് സമാധാനിക്കാം..

അസ്ഥി കൊണ്ടുപോയി ഗംഗയിലൊഴുക്കുന്നത് മാത്രമല്ല, ഇതും തന്റെ ഏട്ടന്റെ ആത്മാവിന്റെ ശാന്തിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതാണ്..

സാരമില്ല..

കണ്ണടക്കാം..

തന്റെ ഏട്ടന് വേണ്ടി..

ബാബൂന് വേണ്ടി..

തന്റെ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി…

✍️✍️✍️…

പിന്നെയും ഒരു മാസത്തിനുളളിൽ മൂന്ന് തവണ കൂടി ഗണേശൻ വന്ന് പോയി.. ജീവഛവം പോലെ മീര കിടന്ന് കൊടുത്തു..

അടുപ്പിച്ചടുപ്പിച്ച് വരാനായിരുന്നു ഗണേശന് ആഗ്രഹം..

പക്ഷേ മീര സമ്മതിച്ചില്ല..

അവൾ പറഞ്ഞ ദിവസം മാത്രമാണ് ഗണേശന് വരാനായത്..

എല്ലാ വരവിലും ഗണേശൻ അവന്റെ പൈസയെ കുറിച്ച് മീരയെ ഓർമിപ്പിച്ചു..

ഒരു രൂപ വെറുതെ കളയാത്ത അവന് പത്ത് ലക്ഷം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ചിന്തിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു..

അതിനിടക്ക് മീര ജോലിയന്വോഷിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും ശരിയായില്ല..

ബാബു പണിയെടുക്കുന്ന പൈസ ഒരു രൂപയില്ലാതെ അവൻ ചേട്ടത്തിയുടെ കയ്യിൽ കൊടുക്കും..

അത് സ്വരുക്കൂട്ടി വെച്ച് അവൾ ഒരു ഗഡു ബാങ്കിലടച്ചു..

മീരയുടെ പൂറ്റിലേക്ക് ശുക്ലം ചീറ്റിച്ച് മരക്കുറ്റി ഊരിയെടുത്ത് ഗണേശൻ എണീറ്റു..

ഇന്ന് കാര്യമായും അവൻകളിച്ചത് മീരയുടെ ഇറുകിയ കൂതിയിലാണ്..

വെള്ളം വിട്ടത് പൂറ്റിലേക്കും..

എന്നത്തേയും പോലെ ഇന്നും ഗണേശൻ കുറച്ച് രൂപ അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു ..

അതവനൊരു ഹരമാണ്..

അവളെ ഒരു വേശ്യപ്പോലെയാണ് അവൻ കാണുന്നത്..

എന്നാൽ, അവൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് തരുന്ന ആ പൈസ കൊണ്ടാണ് മീര വീട്ട് ചിലവുകൾ നോക്കിയിരുന്നതെന്ന് ബാബു അറിഞ്ഞില്ല..

അവൻ കൊടുക്കുന്ന പൈസയിൽ നിന്ന് ഒരു രൂപ അവൾ എടുത്തിരുന്നില്ല..

എല്ലാം ബാങ്കിലടക്കാൻ മാറ്റി വെക്കും..

ഡ്രസിട്ട് പുറത്തിറങ്ങിയ ഗണേശന് പിറകേ, നൈറ്റിയിട്ട്‌ മീരയും പുറത്തിറങ്ങി..

“” നിങ്ങള് പോകാൻ വരട്ടെ… എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്…”

ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ സോഫയിലേക്കിരുന്ന് മീര പറഞ്ഞു..

“” എന്ത് പറയാൻ… ?..

പറയാനുള്ളതൊക്കെ നമ്മൾ പറഞ്ഞതല്ലേ… ?””..

അവളുടെ കൂസലില്ലായ്മ ഗണേശനിഷ്ടപ്പെട്ടില്ല..

“”അത് പോരല്ലോ…

എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ കൂടി പറയാനുണ്ട്…

അത് കേട്ടിട്ട് നിങ്ങൾ പോയാൽ മതി…””..

മീര ഒരു കാലെടുത്ത് മറ്റേ കാലിന് മുകളിൽ വെച്ചു..

അവളുടെയാ ഇരിപ്പും,ആജ്ഞാസ്വരവും ഗണേശന്