Chapter Title : വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം 6 [സ്പൾബർ]

പരസ്പരം ഇഷ്ടവും ആഗ്രഹവും തോന്നി എന്നത് സത്യമാണ്..

പക്ഷേ..

“”ഏട്ടത്തീ… ഞാൻ സുധാകരനെ കണ്ടിട്ട് വരാം…

തിരക്ക് കൂട്ടണ്ട… കഴിഞ്ഞിട്ട് എന്നെ വിളിച്ചാ മതി…

പിന്നെ അപ്പൂ…

ഗണേശനൊന്നും ഏട്ടത്തിക്ക് പോര…

ഏട്ടനും അത്ര പോരെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്…

ഇനിയെല്ലാം നീയങ്ങ് കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്യണം… ഒരു കുറവും ഏട്ടത്തിക്കുണ്ടാവരുത്…””..

അത്രയും പറഞ്ഞ് ബാബു മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി…

മീര നാണം കെട്ട് ചൂളിപ്പോയി..

ഇവനെന്ത് മനുഷ്യനാണ്..

എല്ലാം ഇവനറിയാം..

പാവത്താനെപ്പോലിരുന്ന ഇവനെല്ലാം മനസിലാക്കിയിരിക്കുന്നു..

ഗണേശന്റൊപ്പം കിടന്നിട്ടോ, രവിയേട്ടന്റെയൊപ്പം കിടന്നിട്ടോ തന്റെ കടിമാറിയിട്ടില്ല എന്നല്ലേ അവൻ പറഞ്ഞത്..

ശെ…

കാര്യം സത്യമാണെങ്കിലും അവനിതെങ്ങിനെ മനസിലാക്കി..?.

അവൻ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ..?.

വേണ്ടാത്തൊരു നോട്ടം പോലും അവൻ തന്നെ നോക്കിയതായി ഓർമയില്ല..

കാമമടക്കാനാവാത്ത ചില രാത്രികളിലെങ്കിലും ബാബുവിനെ സമീപിക്കാൻ വരെ താനൊരുങ്ങിയിരുന്നു..

പക്ഷേ,തന്നെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും അവന്റെ താൽപര്യമറിയിക്കാതെ എങ്ങിനെ അവന്റടുത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ…

ബാബു, കാറിന്റെ ചാവിയുമെടുത്ത് മുൻവാതിലിലേക്ക് നടന്നു..

പിന്നാലെ കിളി പോയ അപ്പുവും..

പകുതി ബോധത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഗണേശനടുത്ത് നിൽക്കാനാവാതെ മീരയും മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..

വാതിലിന്റെ കുറ്റിയെടുത്ത് ബാബു തിരിഞ്ഞ് നിന്നു..

“” അപ്പൂ… ഗണേശനെ വേണേൽ എന്റെ മുറിയിലേക്കിരുത്താം…

നിങ്ങൾ ഏട്ടത്തിയുടെ മുറിയിൽ കിടന്നോ…

എന്റെ ബെഡൊന്നും വൃത്തിയില്ല…

വേണോ… ?.

അവനെ കസേരയോടെ പൊക്കി എന്റെ മുറിയിലാക്കാം…””..

ഇത്രയൊക്കെ പറയുമ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്ത് ചിരിയോ, കുസൃതിയോ ഒന്നുമില്ലെന്ന് അമ്പരപ്പോടെയാണ് മീരയും അപ്പുവും കണ്ടത്..

തികച്ചും കാര്യഗൗരവത്തിൽ തന്നെയാണ് അവൻ പറയുന്നത്..

മീരക്ക് സഹിക്കാനാവാത്ത കഴപ്പ് തോന്നി..

അവൾ മുന്നോട്ട് വന്ന് അപ്പുവിനെ