Chapter Title : വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം 7 [സ്പൾബർ] [Climax]

പ്രശ്നം ഉന്നയിച്ചു..

“” അതൊന്നും സാരമില്ല അപ്പൂ…

ഞാനവനെ ഹോസ്പിറ്റലിലാക്കിക്കോളാം…

രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന സമയത്ത് ഞാനൊരു ആക്സിഡന്റ് കണ്ടു..

മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ പേരിൽ അയാളെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി…

അത് പോരേ… ?.

ഗണേശനും മറുത്തൊന്നും പറയില്ല..

നമുക്ക് അവന്റെ ബുള്ളറ്റ് കൊണ്ട് പോയി ആ കലുങ്കിന് താഴേക്ക് മറിച്ചിടണം…”...

മീര അൽഭുതത്തോടെ ബാബൂനെ നോക്കി.

എന്തൊക്കെ കുരുട്ട് ബുദ്ധികളാ ഇവന്റെ തലയിൽ..

“"നീ വാ അപ്പൂ…

നമുക്ക് ഗണേശനെ കൊണ്ട് ഈ പേപ്പറിൽ ഒപ്പിടീപ്പിക്കണം…

നേരം ഒത്തിരിയായി… “...

ബാബു,ഗണേശനെ പൂട്ടിയിട്ട മുറിയിലേക്ക് നടന്നു..

പിന്നാലെ അപ്പുവും…

മീര വരുന്നതറിഞ്ഞ് ബാബു വാതിലിനടുത്തെത്തി നിന്നു…

“” ഏട്ടത്തി എങ്ങോട്ടാ… ?.

ഞാൻ ടൗണിലെത്തിയപ്പോ അവിടെ പൂക്കട തുറന്നിട്ടുണ്ട്…

ഞാൻ കുറച്ച് മുല്ലപ്പൂ വാങ്ങി…

അത് വണ്ടിയിലുണ്ട്…

ഏട്ടത്തി അതെടുത്ത് കിടക്കയിലൊക്കെ വിതറ്…

അപ്പു കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വരും…””.

മീര കുഴഞ്ഞ പൂറുമായി ബാബൂനെ നോക്കി..

എന്തൊക്കെയാ ഈ ചെറുക്കൻ പറയുന്നത്..?

ഇന്ന് തന്നെ ഇനീം അപ്പൂന്റെ കൂടെ കിടക്കാനാണവൻ പറയുന്നത്…

ഭർത്താവിന് അനിയനുണ്ടാവുകയാണെങ്കിൽ ഇങ്ങനത്തെ അനിയനുണ്ടാവണം.

എല്ലാം കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്യാനറിയാവുന്ന അനിയൻ…

ബാബുവും, അപ്പുവും ഗണേശനെ പൂട്ടിയിട്ട മുറിയിലേക്ക് കയറി..

മീര വഴുവഴുത്ത പൂറുമായി പുറത്തേക്കും..

ഹൃദയഹാരിയായ സുഗന്ധം പ്രസരിക്കുന്ന മുല്ലപ്പൂ മൊട്ടുകൾ കിടക്കയിൽ വിതറുമ്പോ മീരയുടെ ഇരു ദ്വാരങ്ങളും തുറന്നടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

(  അവസാനിച്ചു… )

സ്നേഹത്തോടെ, സ്പൾബർ✍️❤️…