Chapter Title : വിശാല മനസും വിടർന്ന പൂറും ഉള്ള അമ്മായിയമ്മ [സുബിമോൻ]

അടിതെറ്റിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ വലത്തെ കാലും വെച്ചത് കറക്റ്റ് ആയില്ല. അത് കൊണ്ടു അമ്മായിയമ്മ പെട്ടെന്ന് " ഔ... മോനേ... " എന്ന് വിളിച്ച് ഒരു മുട്ടുകുത്തി അവിടേക്ക് ഇരുന്നു.

ആ വിളിയും ഇരിപ്പും എനിക്ക് ദൈവം തന്ന ചാൻസ് ആയി എനിക്ക് അപ്പോൾ തോന്നി. ഞാൻ സ്റ്റെപ്പ് ഓടിക്കയറി. അമ്മ അന്നേരം ഇടത്തേ കാല്പാദം പിടിച്ച് കണ്ണടച്ച് ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. അമ്മയുടെ സെറ്റുമുണ്ട് ആണെങ്കിൽ കണങ്കാലിൽ നിന്നും പൊങ്ങി കഷ്ടിച്ച് മുട്ടിന് അവിടെ വരെ കേറി കിടക്കുകയും . വളരെ നയനാനന്ദകരമായ കാഴ്ച ആയിരുന്നു.

ഞാൻ രണ്ടുംകൽപ്പിച്ച് താഴെ, ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ സ്റ്റെപ്പിലേക്ക് ഇരുന്നു. അമ്മായിയമ്മയെ കാലിൽ പിടിച്ച് നേരെ ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ ഓൾറെഡി കുറച്ച് ഷൈ ആണ് എന്നും ഇതിൽ തീരെ ശീലമില്ല എന്നും പറഞ്ഞല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആയി കേറി അമ്മയുടെ കാലിൽ പിടിച്ച് നേരെ ആക്കാൻ നിന്നില്ല.

പക്ഷേ വൈദ്യൻ കൽപ്പിച്ചതും രോഗി ആഗ്രഹിച്ചതും സെയിം എന്ന് ആണല്ലോ - അമ്മ "മോനെ... എന്റെ തള്ളവിരൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു നോക്കിക്കേ... നല്ല വേദന... ഒടിഞ്ഞോ ആവോ... ഔ...."എന്ന് പറഞ്ഞു.

പിന്നെ ഒന്നും നോക്കേണ്ടല്ലോ. എന്റെ ഒരു കൈകൊണ്ട് അമ്മയുടെ കണങ്കാലിന് മുകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അമ്മയുടെ തള്ളവിരൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു നോക്കി. അമ്മായിയമ്മ വിചാരിച്ച അത്ര വേദന ഇല്ലായിരുന്നു. "ഒഹ്... അപ്പോൾ ഓടിവൊന്നുമില്ല... ഹോ...." എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മ ഒരു കൈ തറയിൽ കുത്തി എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കി. കിട്ടിയ ചാൻസ് കളയുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ എന്ന് കരുതി