Chapter Title : വിഷുക്കൊന്ന പോലെ പൂത്തുലഞ്ഞവൾ [Kambi Mahan]

, അതൊക്കെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിട്ട് പോയാൽ  പോരായിരുന്നില്ലേ അവർക്ക്  മനുഷ്യനെ  ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ  ആയിട്ട്

മോളുടെ ഡ്രസ്സ് ഉണ്ടോ മോളെ ഇതിൽ

മാമന്റെ  കൈയ്യിൽ നിന്നും എൻ്റെ തുണികൾ വാങ്ങുമ്പോളാണ് എൻ്റെ ബ്രേസിയറും അതിൻ്റെ കൂട്ടത്തിലുണ്ടെന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതുതന്നെ.

തുണികളുമായി ഞാനെൻ്റെ റൂമിലേക്ക് നടക്കവേ മാമൻ  എന്നെ പുറകിൽനിന്നും വിളിച്ചു.

“മോളെ  മാളു …ആ വലിയ ബ്രേസിയർ ആരുടെ ആണാവോ ?”

മാമന്റെ  ചോദ്യം കേട്ടയുടനെ എൻ്റെ ശരീരം രോമാഞ്ചംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

ആദ്യമായി ഒരു പുരുഷൻ എൻ്റെ അടിവസ്ത്രത്തെപ്പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോൾ എൻ്റെ ശരീരത്തിനെന്തോപോലെ തോന്നി.

ഞാൻ തല താഴ്ത്തി “അതെന്റെയാ  മാമ ” എന്ന് മൂളി.

മോളെ......

എന്താ മാമ ........

ഒന്നൂല്ല..........

ഞാൻ കരുതി പ്രായമായവരുടെ ആരെങ്കിലും ആയിരിക്കും എന്ന്..........

“ഭയങ്കര  വലുതാണല്ലോ മോളെ, നിൻ്റെ വല്യമ്മായി  പോലും അതിനേക്കാളും ചെറുതാ അണിയുന്നത്”

എന്ന് മാമൻ  പറയുമ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞ് എൻ്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

മാമൻ  പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ട്. എൻ്റെ മുലകൾക്ക് അന്നും പ്രായത്തിന് ചേരാത്ത വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പുറത്തു പോകുമ്പോൾ ഞാൻ എപ്പോഴും അയഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നത്.

റൂമിൽ എത്തിയത്തോടെയാണ് എൻ്റെ ശ്വാസം ഉയർന്നെന്ന് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്.

മാമന്റെ  ചോദ്യത്തിൽ എനിക്ക് രോമാഞ്ചംവന്ന് ശ്വാസമുയർന്നു. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ

അവന്റെ ചാറ്റുകൊണ്ടു നനഞ്ഞ  എന്റെ പൂർതടം

പിന്നെ മാമന്റെ  ഒറ്റ ചോദ്യത്തിൽത്തന്നെ എന്നുള്ളിലെ പെണ്ണ് സെരിക്കും  ഉണർന്നു.

ഇരുട്ടും

തണുപ്പും

പിന്നെ ഞാനും മാമനും രണ്ടുപേരും  മാത്രം

എന്നാലും

മാമന്റെ  നോട്ടത്തിലും വാർത്തമാനത്തിലും തെറ്റായിട്ടൊന്നും എനിക്ക് തോന്നിയതേയില്ല. ഞാൻ വെറുതെ ഓരോന്ന് .

വീട്ടിലെ