Chapter Title : വിഷുക്കൊന്ന പോലെ പൂത്തുലഞ്ഞവൾ [Kambi Mahan]

നാണം

കെട്ടുംകഴിഞ്ഞു കുട്ടികൾ രണ്ടായി എന്നിട്ടും നാണത്തിനു ഒട്ടും കുറവില്ല

കവിളുകൾ നാണത്താൽ തുടുപ്പിച്ച് ബാഗുമെടുത്ത് മാളവിക  വീട്ടിലേക്ക് കയറി

മാളവിക  മുറിയിൽ കയറി , ഡ്രസ്സ് മാറി  പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഒരുപാട് ഓർമ്മകളുടെ മണമുള്ള ആ പഴയ  അമ്മയുടെ  തറവാട്  വീട്ടിൽ വീണ്ടുമെത്തിയതിന്റെ വല്ലാത്ത ഗൃഹാതുരത്വം  ഉണർത്തുന്ന  ഓർമകളിൽ ആയിരുന്നു

ഓർമ്മകൾ..

ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ നനുത്ത,

തൂവൽ സ്പർശം പോലെ, കുറെ ഓർമ്മകൾ –

കുളവും, കാവും,

മന്ദാരങ്ങൾ പൂത്തു നിൽക്കുന്ന

കിഴക്കിനിയിലെ കൽത്തറയിൽ മുത്തച്ഛന്റെ ഓർമയ്ക്ക് ഒരു സന്ധ്യാ ദീപവും ..

വേനൽ മഴ കാലം തെറ്റി മഴ പെയുന്ന മേട മാസ വാരാന്ത്യങ്ങൾ കുളമുറ്റത്തെ മാവിൻചുവട്ടിൽ മാമ്പഴങ്ങൾ പെറുക്കാൻ ഓടിയിരുന്നതിന്റെ കുഞ്ഞു  കുഞ്ഞു  ഓർമ്മകൾ..

മഴ നനഞ്ഞിട്ട്  കുളക്കടവിൽ കല്പടവിലിരുന്നു ചുവന്ന മീനുകളെ നോക്കുന്ന സായാഹ്നങ്ങൾ…

തുലാവർഷം  ആഞ്ഞു പെയ്യുമ്പോൾ  കുളം നികഞ്ഞു മഴ വെള്ളം ചാലിലൂടെ,

നെൽപ്പാടത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ തോടിലൂടെ ഒഴുകി ആറായി,

കായലായി അകന്നു പോകുന്നു…

അന്നും …

ആ ചുവന്ന മീനുകൾ അന്ന് ഇവിടേക്ക് നീന്തി ഒഴുകി പോന്നിട്ടുണ്ടാവും…

.

സന്ധ്യ ..

കാവിൽ ദീപാരാധന തൊഴാൻ നടന്നു പോകുമ്പോൾ മനസിലുള്ളത് പ്രേമത്തിന്റെ ഭക്തി ഭാവം –

പുളിയില കര..

ചന്ദന കുറി,

തുളസി ചൂടിയ ഈറൻ മാറാത്ത മുടിയിൽ വെള്ളം അപ്പോളും  ഇറ്റിറ്റു  വീഴുന്നു

പിന്നെ  ഉത്സവത്തിന്  സെറ്റ് സാരി അണിഞ്ഞു വൽക്കണ്ണെഴുതി പോകുമ്പോൾ  പുരുഷ കേസരിയുടെ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോട്ടം,

പിന്നെ ഇലത്താളം,

കൽവിളക്ക്. നെയ്ത്തിരി.. കർപ്പൂര സുഗന്ധമാർന്ന രാത്രി…

ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ നനുത്ത, തൂവൽ സ്പർശം പോലെ,

കുറെ