വിസ്മയ

Vismaya | Author : Vashalan

മഴയത്ത് വന്ന മോഹം എന്ന കഥ വായിച്ചവർക്ക് വിസ്മയ എന്ന പേരും അവളുടെ  ചിരിയും  സുപരിചിതമായിരിക്കും. എന്നാൽ ആ കഥ വായിക്കാത്തവർക്കും ഈ പെൺകുട്ടിയെ അടുത്തറിയാം. ഇത് അവളുടെ കഥയാണ്

കഥയില്‍ ആദ്യം തന്നെ കളി പ്രതീക്ഷിക്കരുത്.

ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതും കുറച്ച് കമ്പിയും ചേര്‍ത്ത് ഇവിടെ വിസ്മയ അവതരിക്കും.

മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ നിലമ്പൂർ കാടുകളുടെ തലോടലേൽക്കുന്ന 'പൂക്കോട്ടൂർ' എന്ന മനോഹരമായ ഗ്രാമം. അവിടെയാണ് വിസ്മയ വളർന്നത്. പച്ചപ്പട്ടു വിരിച്ച വയലുകളും,

തെങ്ങും കവുങ്ങും നിറഞ്ഞ പറമ്പുകളും, എപ്പോഴും കുളിരുള്ള ഒരു ചെറിയ അരുവിയും ആ തറവാടിന് അരികിലുണ്ടായിരുന്നു.

​അച്ഛൻ രാഘവൻ നാട്ടിലെ ഒരു സാധാരണക്കാരനല്ലായിരുന്നു. ഗൾഫിലെ വലിയ ജോലി കഴിഞ്ഞ് നാട്ടിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ അദ്ദേഹം ചിന്താഗതിയിൽ തന്റെ നാട്ടുകാരെക്കാൾ പത്തു വർഷം മുന്നിലായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ മറ്റു പുരുഷന്മാർ വീടിനുള്ളിൽ അധികാരം നടത്തുമ്പോൾ, രാഘവൻ തന്റെ മക്കളെ സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്.

​"എന്റെ മക്കൾക്ക് ലോകം കാണണം. അവർക്ക് എന്തിനും ഏതിനും സ്വന്തമായൊരു അഭിപ്രായം ഉണ്ടാവണം," രാഘവൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.

​അമ്മ സരസ്വതി അല്പം വായാടിയാണെങ്കിലും രാഘവന്റെ

ആധുനിക ചിന്തകളെ ആവേശത്തോടെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. വീട്ടിലെ വായനമുറിയിൽ രാഘവൻ മക്കൾക്കായി കരുതിവെച്ചിരുന്നത് ലോകപ്രശസ്തമായ പുസ്തകങ്ങളും മാഗസിനുകളുമായിരുന്നു. വസ്ത്രധാരണത്തിലും ഭക്ഷണത്തിലും അവർക്ക് ഗ്രാമത്തിലെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ ഒതുങ്ങാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചു.

​ജ്യേഷ്ഠൻ അഭിജിത്ത് വിസ്മയയുടെ നിഴലായിരുന്നു. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ ഇരുവരും നേരെ പറമ്പിലെ ആ ചെറിയ അരുവിയിലേക്ക് ഓടും. അവിടെ വെള്ളത്തിലിരുന്ന് പരസ്പരം തമാശകൾ പറഞ്ഞും വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചും അവർ മണിക്കൂറുകൾ ചിലവഴിക്കും. വിസ്മയയുടെ കുസൃതിത്തരങ്ങൾ കണ്ട് അഭിജിത്ത് ചിരിക്കുമ്പോൾ, ആ കണ്ണുകളിൽ അവളോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു വാത്സല്യം കാണാമായിരുന്നു

അഭിജിത്തിന്റെ പ്ലസ് 2 ക്ലാസ് പരീക്ഷാഫലം വന്ന അന്ന് വൈകുന്നേരം രാഘവൻ എല്ലാവരെയും പൂമുഖത്തേക്ക് വിളിച്ചു. പുറത്ത് പതുക്കെ മഴ ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"അഭിജിത്ത് നല്ല മാർക്കോടെ പാസ്സായിരിക്കുന്നു. ഇനി അവന്  നല്ലൊരു കോളേജ് വേണം. ഈ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നാൽ അവൻ ഇത്രയൊക്കെയേ വളരൂ. നമുക്ക് സിറ്റിയിലേക്ക് മാറാം," രാഘവൻ തന്റെ തീരുമാനം അറിയിച്ചു.

​അമ്മ സരസ്വതിക്ക് തന്റെ നാട്ടിലെ സൗഹൃദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിൽ ചെറിയൊരു വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും രാഘവന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് എന്നും നിയമമായിരുന്നു. "നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ശരിയാ... മക്കളുടെ ഭാവി ആണല്ലോ വലുത്," അവൾ ശരിവെച്ചു.

​പതിമൂന്നു വയസ്സുകാരിയായ വിസ്മയയ്ക്ക് ആ വാർത്ത

വല്ലാത്തൊരു ആവേശം നൽകി. സിറ്റിയിലെ മാളുകളും വലിയ സ്കൂളുകളും സിനിമകളുമൊക്കെ അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ അഭിജിത്ത് മാത്രം അല്പം മൗനത്തിലായിരുന്നു. തന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ കളിക്കൂട്ടുകാരെയും ആ അരുവിയെയും വിട്ടുപോകുന്നതിൽ അവന് വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു.

​യാത്ര തിരിക്കുന്ന അന്ന് വിസ്മയ ആ പഴയ തറവാടിന്റെ ഓരോ കോണും ഒന്നുകൂടി കണ്ടു. മുറ്റത്തെ ആ വലിയ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് അവൾ ഒരു മാങ്ങ പെറുക്കിയെടുത്തു. "നമുക്ക് അവിടെയും ഇതുപോലെ മാവ് വെക്കാമടാ," അഭിജിത്ത് അവളുടെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​നഗരത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യ ചുവട്

​കൊച്ചിയിലെ തിരക്കേറിയ ഒരു റോഡിന്

അരികിലുള്ള ആധുനികമായ