Chapter Title : വിസ്മയ 10 [Vashalan]

ഒരു മനസ്സോടെ ആരും ഈ കഥ വായിക്കുകയും ചെയ്യരുത് എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ കൂടി പറയുന്നു, കഥയുടെ പേര് 'വിസ്മയ' എന്നാണ്, അല്ലാതെ....

സരസ്വതി ട്രേയുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. ആവി പറക്കുന്ന കാപ്പി ഓരോരുത്തർക്കും കൈമാറുമ്പോൾ അവരുടെ ടൈറ്റ് വസ്ത്രം സറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ഒരു മയക്കം പടർത്തി. എല്ലാവരും കാപ്പി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, സറിന്റെ മനസ്സ് ആ മുറിയിലായിരുന്നില്ല.

​രാഘവൻ മകളുടെ പഠിത്തത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്ന ഓരോ ചോദ്യത്തിനും, സാർ തികച്ചും യാന്ത്രികമായി മറുപടി നൽകി. "ഉം...

നന്നായി പഠിക്കുന്നുണ്ട്...", "അതെ, സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാറുണ്ട്...", "അതൊക്കെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തീർക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ..."

അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ വികാരങ്ങളില്ലായിരുന്നു. മറിച്ച്, കുറച്ചു മുൻപ് ആ മുറിയിൽ വെച്ച് വിസ്മയയുടെ കൈകളാൽ താൻ അനുഭവിച്ച ആ സ്വർഗ്ഗീയമായ സുഖത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അയാളുടെ തലച്ചോറിൽ തിരമാലകളായി അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കാപ്പി കുടിച്ചു തീർന്നതും, സറിന്റെ ഉള്ളിലെ അസ്വസ്ഥതയും കാമവും ഒത്തുചേർന്ന് അയാളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.

​"ശരി രാഘവൻ, എങ്കിൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. കുറച്ചു വർക്കുകൾ കൂടി തീർക്കാനുണ്ട്," സർ എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​രാഘവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. ഫ്ലാറ്റിന്റെ പ്രധാന വാതിലുവരെ സരസ്വതി ഒപ്പമെത്തി. വിസ്മയ സോഫയിൽ നിന്ന്

എഴുന്നേൽക്കാതെ, കാപ്പി ഗ്ലാസ് താഴെ വെച്ച്, ഒരു തരം വിജയിയുടെ ഭാവത്തോടെ സറിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ "നാളെ കാണാം" എന്നൊരു  സന്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു.

​വാതിൽ കടന്ന് ലിഫ്റ്റിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സർ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.  താൻ ആ വീട്ടിൽ വെച്ച് നടത്തിയതെല്ലാം ഒരു വലിയ തുടക്കം മാത്രമാണെന്നും,കുറ്റബോധം എന്ന വാക്ക് അയാളുടെ