Chapter Title : വിസ്മയ 10 [Vashalan]

അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, വളരെ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു: "സാർ, സാർ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ ഇത് വല്ലാതെ വീർത്ത് ഇരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന്. അപ്പൊ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു വരുന്നത് സാറിനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നുണ്ടോ? ഞാൻ സാധാരണ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെയാണ് ഡ്രസ്സ് ഇടാറുള്ളത്, സാർ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതല്ലേ എന്റെ വേഷത്തിൽ സാറിന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലെന്ന്? പിന്നെന്താ ഇപ്പോൾ ഇത്രയും അസ്വസ്ഥത?"

​സാർ തല കുനിച്ചു, വിയർപ്പുകണങ്ങൾ അയാളുടെ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ സത്യം പറയാൻ നിർബന്ധിതനായി.

​"വിസ്മയാ... നിന്റെ ഈ വേഷം... നീ ഇങ്ങനെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്... അത് അസ്വസ്ഥതയല്ല. മറിച്ച്, നിന്നെ ഇങ്ങനെ

കാണുമ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. നീ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനിയാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ നിന്നെ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ... എനിക്ക് അതിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ആ ആഗ്രഹം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതയാണ് ഇത്."

​അയാൾ തളർന്ന ശബ്ദത്തിൽ തുടർന്നു, "നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ... ഈ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നീ കാണിക്കുന്ന ഭാവങ്ങൾ... അത് എന്നെ പൂർണ്ണമായും ഭ്രമിപ്പിക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്."

​വിസ്മയ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർന്നുനിന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ചോദിച്ചു:

​"അപ്പൊ സാറിന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ?

അതുകൊണ്ടാണോ സാറിന് ഇങ്ങനെ സുഖം തോന്നുന്നത്? സാർ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ ഇന്നലെ ഞാൻ സാറിനെ സഹായിച്ചപ്പോൾ സാറിന് വല്ലാത്ത ആശ്വാസം കിട്ടിയെന്ന്. ഇപ്പോഴത്തെ ഈ അസ്വസ്ഥത മാറാൻ ഞാൻ വീണ്ടും സഹായിക്കട്ടെ സാർ? അപ്പൊ സാറിന് സുഖം