Chapter Title : വിസ്മയ 3 [Vashalan]

നമുക്ക്. അവനും ഇതുപോലെ അറിവ് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവനെ ആര് പഠിപ്പിക്കും?"

​സരസ്വതി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു:

​സരസ്വതി: "അവൻ ആൺകുട്ടിയല്ലേ, ഇതൊക്കെ അവൻ പുറത്തുനിന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതിനും അപ്പുറമാണ് ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ. ഇനി അവനും ഇതുപോലെ അറിയണം എന്നാണെങ്കിൽ..."

​സരസ്വതി ആ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കിയില്ല. അവൾ ഒന്ന് നിർത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു

​സരസ്വതി: "എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു, ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നു."

​അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

രാഘവൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു കിടന്നു. "ഇവൾ പറയുന്നതിലും ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്" എന്ന് ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഉറക്കത്തിലേക്ക് പോയി.

​പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ജനൽ വിരികൾക്കിടയിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടിയപ്പോഴാണ് വിസ്മയ ഉണർന്നത്. കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അരികിൽ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കണ്ടില്ല. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ എട്ടു മണിയായിരിക്കുന്നു.

​അടുക്കളയിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദവും കാപ്പിയുടെ മണവും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹാളിൽ അച്ഛൻ രാഘവൻ പത്രം മാറ്റിവെച്ച് ടിവി കാണുകയാണ്. വിസ്മയയുടെ സാന്നിധ്യം അറിഞ്ഞ രാഘവൻ

പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. തലേന്നത്തെ സംഭവങ്ങളുടെ ആവേശം ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അച്ഛനെ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ വിസ്മയയുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു നാണം മൊട്ടിട്ടു. അവൾ പതുക്കെ നടന്ന് അച്ഛന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു.

​വിസ്മയ: (പതുക്കെ) "അച്ഛാ... ഇന്നലെ ഞാൻ... ഞാൻ കാരണം അച്ഛന് ബുദ്ധിമുട്ട്..."

​അവൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറുന്നത് കണ്ട രാഘവൻ അവളുടെ തലയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി.

​രാഘവൻ: "അതൊന്നും സാരമില്ല മോളേ. അതൊന്നും ആലോചിച്ച് നീ ഇനി വിഷമിക്കേണ്ട. നിനക്ക് എന്ത് സംശയമുണ്ടെങ്കിലും അത് ചോദിക്കേണ്ടത് ഞങ്ങളോടല്ലേ? നിന്റെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഇത്തരം

കൗതുകങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഇനി എന്ത് സംശയമുണ്ടായാലും നീ പേടിക്കാതെ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചാൽ മതി, അച്ഛൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു തരാം."

​അച്ഛന്റെ  തുറന്ന സംസാരം വിസ്മയയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകി. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകിയിട്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക്