Chapter Title : വിസ്മയ 4 [Vashalan]

തോന്നിപ്പിക്കും വിധം അവൾ നിന്നു.  അടുക്കളയിൽ ഇപ്പോൾ മൂന്നുപേരുടെയും ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രം കേൾക്കാം.

​രാഘവൻ പതുക്കെ നിശബ്ദത ഭേദിച്ചു. അയാൾ വിസ്മയയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്ന് അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടി.

​രാഘവൻ: "മോളേ... നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് എനിക്ക്

മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എല്ലാറ്റിനും അതിന്റേതായ ഒരു സമയമുണ്ട്. അഭിജിത്ത് നിന്നെപ്പോലെയല്ല, അവൻ സ്വഭാവം കൊണ്ട് അല്പം ശാന്തനാണ്. ​അയാൾ ഒന്ന് നിർത്തി, മകളുടെ മുഖത്തെ ആകാംക്ഷ കണ്ടപ്പോൾ സ്വരം അല്പം കൂടി താഴ്ത്തി തുടർന്നു: "പിന്നെ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ അവന് ഇതിലൊന്നും വലിയ അറിവില്ല എന്ന് നമുക്ക് തോന്നും. പക്ഷേ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ അവനും ഓരോന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാവാം. ഒരുപക്ഷേ അവന് ഇതിനെക്കുറിച്ച് നേരത്തെ തന്നെ അറിവുണ്ടാവാം, അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ആവശ്യം തന്നെ ഇതിന് ഉണ്ടാവില്ല. ഇനി അവനും നിന്നെപ്പോലെ തന്നെ ഈ കാര്യങ്ങളിൽ താൽപ്പര്യമുള്ളവനാണെങ്കിൽ പിന്നെ വേറെ ഒന്നും നോക്കാനില്ലല്ലോ. രാഘവൻ തുടർന്നു: "അതൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നെ സാവധാനം

സംസാരിക്കാം. അവൻ ഇപ്പോൾ കോളേജിൽ പോകാൻ റെഡിയായി ഇങ്ങോട്ട് വരും. നമുക്ക് അവനെ ഇപ്പോൾ അസ്വസ്ഥനാക്കേണ്ട. ആദ്യം നിന്റെ എക്സാം ഒക്കെ ഒന്ന് ഭംഗിയായി കഴിയട്ടെ. അതിന് ശേഷം നമുക്ക് ഇരിക്കാം, എന്നിട്ട് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാം. വിസ്മയ തലയാട്ടി. "ശരി അച്ഛാ... പക്ഷേ അവന്റെ  നോട്ടം ഉണ്ടല്ലോ, അതൊന്ന് കാണേണ്ടതായിരുന്നു." അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

വിസ്മയയുടെ കള്ളച്ചിരി അടുക്കളയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്നു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അഭിജിത്ത് അങ്ങോട്ട് വന്നത്. കുളി കഴിഞ്ഞ് കോളേജിൽ പോകാൻ തയ്യാറായി വന്ന അവനെ കണ്ടതും വിസ്മയ പതുക്കെ ചായക്കപ്പ് ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു.

​രാവിലെ തന്റെ മുറിയിൽ കണ്ട  രൂപം അതേപടി അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും

മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അഭിജിത്ത് ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. അച്ഛനും അമ്മയും ഇതിലൊന്നും ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലാത്തതുപോലെ പെരുമാറുന്നത് അവനെ കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. വിസ്മയയുടെ വിരിഞ്ഞ ഉടലും