Chapter Title : വിസ്മയ 4 [Vashalan]

എന്തിനാണ് ഇത്ര വലിയ മറകൾ? പക്ഷേ വിസ്മയേ... നിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് നീ ശ്രദ്ധിക്കണം. നിന്റെ ഈ നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ ഏത് ആണിന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു തീ പടരും. അത് നിന്റെ ചേട്ടനായാലും ശരി."

​രാഘവൻ വിസ്മയയുടെ അരക്കെട്ടിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു തന്നെ ചേർത്ത് നിർത്തി. "ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ ഈ

കോലത്തിൽ കാണുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ വികാരം ഉണ്ടല്ലോ... അത് തന്നെയാണ് നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിലും ഉണ്ടാവുക. അവന്റെ ആ യുവത്വമുള്ള രക്തം തിളയ്ക്കാൻ നിന്റെ ഈ ഒരു നോട്ടം മാത്രം മതി."

​വിസ്മയ അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പതുക്കെ ചാഞ്ഞു. "അച്ഛന് ഇപ്പോൾ എന്നെ കാണുമ്പോൾ വല്ലാതെ വികാരം വരുന്നുണ്ടോ?" അവൾ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​രാഘവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: "പിന്നെയല്ലാതെ... നിന്റെ ഈ വിരിഞ്ഞ ഉടലഴകും മുലകളും കാണുമ്പോൾ ഏത് ആണിനാണ് നിയന്ത്രണം കിട്ടുക? അഭിജിത്ത് പാവമാണ്, പക്ഷേ അവനും ഒരു ആണല്ലേ? നീ അവനെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വന്യമൃഗം ഉണരും. അത് നീ തിരിച്ചറിയണം."

​സരസ്വതി ഇതൊക്കെ നോക്കി നിന്ന് രസിക്കുകയായിരുന്നു. "കണ്ടോ മോളേ... അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ. നീ ചേട്ടന്റെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നാൽ അവൻ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന  ഒരു പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടല്ലോ... അത് അവനെക്കൊണ്ട് എന്തും ചെയ്യിപ്പിക്കും. ഇനി നീ അത് ആസ്വദിക്കുകയാണോ?"

​വിസ്മയ തന്റെ ചന്തികൾ ഒന്ന് കുലുക്കി അച്ഛന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് മാറി നിന്നു. "ആസ്വദിക്കാനല്ല അമ്മേ... അവനും കൂടി ഇതൊക്കെ ഒന്ന് അറിയണ്ടേ? നമ്മൾ മൂന്നുപേരും