Chapter Title : വിസ്മയ 7 [Vashalan]

എങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കത്തിന്റെ ലേശമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുറിയിലെ ഫാൻ കറങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തേക്കാൾ ഉറക്കെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ചിന്തകൾ പാഞ്ഞുനടന്നു. പകൽ വിസ്മയയുടെ നഗ്നത കണ്ടതും, അത്താഴമേശയിലെ അവളുടെ കാൽവിരലുകളുടെ സ്പർശനവും, എല്ലാറ്റിലുമുപരി അടുക്കളയിലെ ഇരുട്ടിൽ അമ്മയുടെ നനഞ്ഞ ശരീരം തന്റെ മേലേക്ക് അമർന്നതും അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്തു.

​അമ്മയുടെ ചന്തികളിൽ തന്റെ കൈകൾ അമർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ  മൃദുത്വവും ചൂടും അവന്റെ ഓരോ ഞരമ്പുകളെയും ഉത്തേജിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ചൂട് കാരണം അവൻ തന്റെ ഷർട്ട് ഊരി മാറ്റിയിരുന്നു. വെറും

ഒരു കൈലി മാത്രം ധരിച്ച്, നഗ്നമായ നെഞ്ചുമായി അവൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. കാമം അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പുകയുകയായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്നാണ് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. അവൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി നോക്കിയപ്പോൾ മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ വിസ്മയയുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.

​അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിന് അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അബിയുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചും പേശികളും കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയും ഒന്ന് വേഗത്തിലായി.

​"ചേട്ടാ..." അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

​അബി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. "വിസ്മയേ... നീ എന്താ ഈ സമയത്ത്?"

​"പുറത്ത് നല്ല ഇടിയും മിന്നലുമാണ് ചേട്ടാ... എനിക്ക് തനിയെ കിടക്കാൻ

പേടി തോന്നുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങി. ഞാൻ... ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടെ കിടന്നോട്ടെ?" അവൾ തന്റെ കൈകൾ വിരലുകളിൽ കോർത്ത്‌ നിസ്സഹായതയോടെ അവനെ നോക്കി.

​അബിയുടെ ഉള്ളിൽ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു. താൻ ആഗ്രഹിച്ചതും ചിന്തിച്ചതുമായ കാര്യങ്ങൾ തന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ വന്നു നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. അവൻ പതുക്കെ പുതപ്പ് നീക്കി കട്ടിലിൽ അവൾക്ക് കിടക്കാൻ ഒരിടം ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തു.

​"ശരി... പേടിയാണെങ്കിൽ ഇവിടെ കിടന്നോ. വാ," അബി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​വിസ്മയ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ കയറി അവന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു. ആ ലോങ്ങ് ഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവൾ മറ്റൊന്നും ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ  കിടപ്പിൽ നിന്ന് അബിക്ക്

ഏകദേശം മനസ്സിലായി. അവൾ പതുക്കെ അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു. അവളുടെ ഉടലിലെ ചൂട് അവന്റെ കൈകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അബിക്ക് വീണ്ടും