Chapter Title : വിസ്മയ 7 [Vashalan]

ആയി നില്‍ക്കണം.

​അഭി അച്ഛൻ പറയുന്നത് വളരെ സീരിയസ് ആയി കേട്ടു. അച്ഛൻ തന്റെ മനസ്സിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നോട് പങ്കുവെക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഒരു 'മുതിർന്ന ഒരാളായി' അച്ഛൻ കാണുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.

​അഭി: "അതൊക്കെ ശരിയാകും അച്ഛാ.

ഇപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും ഒരു സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം ഉണ്ടല്ലോ... നമുക്ക് അതിനെ അതിജീവിക്കാം."

​അച്ഛൻ അഭിയുടെ തോളിൽ തട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.  സമയം പോയത് അവർ അറിഞ്ഞില്ല. അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. സമയം 8:30 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മ തന്റെ കയ്യിലെ നനവ് തുണി കൊണ്ട് തുടച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അമ്മ ഇപ്പോഴും  ടൈറ്റ്  ടി-ഷർട്ടിൽ  വശ്യമായി ഇരുന്നു.

​അമ്മ: "എന്താ രണ്ടുപേരും കൂടി നല്ല സീരിയസ് ടോക്കിലാണോ? ഞാൻ ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞു. പുന്നാര മകനും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കാൻ, അതുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര വേഗം കഴിഞ്ഞത്."

​അച്ഛൻ അമ്മയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "അപ്പോഴേ... അഭി അടുക്കളയിൽ കേറിയോ? ഞാൻ കരുതി അവൻ

എപ്പോഴും ആ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിലാണെന്ന്."

​അമ്മ: (അഭിയെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) "പിന്നെ... ഇന്ന് അവൻ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ വല്ലാത്ത താല്പര്യമായിരുന്നു. പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ കഴുകി തരാൻ നല്ല ഉഷാറായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തത് കൊണ്ട് അവൻ എനിക്ക് ഐസ് ഒക്കെ വെച്ച് തന്നു. നല്ല ഒരു സഹായമുള്ള മകൻ തന്നെയാ ഇവൻ."

​അമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ,  ഒന്നും പറയാതെ, പക്ഷേ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ ഒരു തരം കളിയാക്കുന്ന രീതിയിലാണ് പറഞ്ഞത്. അഭി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ടിവിയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അമ്മയുടെ  നോട്ടവും സംസാരവും അവനെ വീണ്ടും വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.

​ഫ്ലാറ്റിന്റെ ലിവിംഗ് റൂമിലെ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയും നഗരത്തിലെ മിന്നിമറയുന്ന ലൈറ്റുകളും കാണാമായിരുന്നു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അമ്മ സരസ്വതി ഭക്ഷണമെല്ലാം നിരത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

​"അഭീ... വാടാ, കഴിക്കാം. രാഘവേട്ടാ, നിങ്ങളും വരൂ," അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

​അഭിയും