Chapter Title : വിത്ത്‌ കാള 5 [ആദി വത്സൻ]

രോമം മറച്ച അരുവിച്ചാലും ചുവന്ന ഇതളും ഒക്കെ ആയി തമന്നയെ പോലെ‌‌ ഒരു പെണ്ണ്.

"അത് ശരി, മീനിന്ന് അരരുവിയിൽ കയറിയെ പൊകൂ." അയാൾ അവളോടായി പറഞ്ഞൂ, ചെറു ചിരി അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞൂ.
അവൾ കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടന്റെ മീനിനെ വട്ടം‌ തന്നെ പിടിച്ചൂ.
"അല്ലാതെ ഞാൻ ഇവനെ വിടില്ല" വെള്ളത്തിൽ കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടന്റെ കുട്ടൻ ഒരു മുഷിയുടെ വലുപ്പം വച്ചൂ, കന്നിപെണ്ണിന്റെ ആക്രാന്തം നിറഞ്ഞ പിടുത്തം‌.

"ഈ മീൻ നീ‌ മുൻപ്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ"
"ഇല്ല" അവളതിനെ തഴുകി‌തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ കൈയ്യുടെ ചൂട് തട്ടിയപ്പോഅത് പിന്നെയും വീർത്തു

'ഇതെന്റെ അരുവിയിൽ കയറുമോ‌ ചേട്ടാ"
"നീ‌ ഇങ്ങ് വന്നെ ചേട്ടൻ കാണിച്ച്‌ തരാം"
പുഴയിലേക്ക്‌ നീണ്ട്‌ നിൽക്കുന്ന ഒരു‌ തെങ്ങ് ഉണ്ട്, കൈതയോല ഒക്കെ വളർന്ന് കടവിൽ‌ നിന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ‌കാണില്ല.
കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടൻ അവളുടെ‌ കൈ പിടിച്ച് അങ്ങോട്ട് നീന്തി.

അതിനിടയിൽ‌ അയാളുടെ തോർത്ത് അഴിഞ്ഞ്‌ പോയിരുന്നു. നീന്തുന്നതിനു‌ ഇടയിൽ രണ്ട് നഗാങ്ങളെ പോലെ രണ്ടാളും പരസ്പരം കെട്ടി പുണർന്നൂ. കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടൻ തെങ്ങിൽ പിടിച്ച് നിന്നു ആദ്യം അവളെ മുകളിൽ കയറ്റി പിന്നെ അയാളും കയറി. അവൾ അതിന്റെ ചെരിവിൽ ചാഞ്ഞ്‌ കിടന്നു. കാലു‌‌ രണ്ടും‌ തെങ്ങിൻതടിയുടെ ഇരുവശത്തും ഇട്ട്. അവളുടെ അരുവിയുടെ ഇതളുകൾ വിടർന്നൂ, പ്രവേശന ദ്വാരം തുറന്നു കൗമാരപ്രായത്തിലുള്ള മുലകൾ ഭൂമിയുടെ ആകർഷണത്തെ വെല്ലുവിളിച്ച് കൊണ്ട്‌‌ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്ന് നിന്നൂ.
"ശോ ആരെങ്കിലും വന്നാലോ" അങ്ങിനെ കിടന്ന് നഖം കടിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചൂ.
"ആരു വരാനാ പെണ്ണെ,