Chapter Title : വിത്ത്‌ കാള 5 [ആദി വത്സൻ]

പതിഞ്ഞതാണെന്ന് അയാൾ ഓർത്തൂ, കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടൻ അത് ഒരു തുണി കൊണ്ട്‌ തൂത്തൂ. അപ്പോഴേക്ക് മനു ജോസപ്പ് സാർ അകത്തേക്ക് വന്നു.

"ഹൗ ആർ യൂ സുബൈർ" വന്ന പാടെ ഗൗരവത്തിൽ അദ്ധേഹം ചോദിച്ചൂ.

അല്പം കുഴഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു
"ഐ ആം‌ ഫൈൻ സാർ"

അപ്പോഴേക്കും അയാളുടെ മുണ്ട് ലൂസായി, സുബൈർ അത് ഒരു കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ച് മറു കൈയ്യിലിരുന്ന ജാസ്മിന്റെ ഷഡ്ഡി മുണ്ട് മുറുക്കി ഉടുക്കുന്നതിനു ഇടയിൽ അകത്തോട്ട് കയറ്റി.
സുബൈറിന്റെ പങ്കപ്പാട് കണ്ട് പ്രിൻസിപ്പാൾ പുശ്ചത്തോടെ പറഞ്ഞൂ

"എന്താടോ ഇത്, തനിക്ക് ഇത്ര പ്രയാസമാണേൽ മുണ്ട്‌ തന്നെ ഉടുക്കണമെന്ന്എന്താ നിർബന്ധം? പാന്റ്ഇട്ട് കൂടെ?"
സുബൈർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇളിച്ച് കൊണ്ട്‌ തല ചൊറിഞ്ഞൂ.
ജാസ്മിന്റെ ഷഡ്ഡി വച്ച ഭാഗം വീർത്ത് ഇരിക്കുന്നത് സുബൈർ കണ്ടൂ, അത് മനു‌ ജോസപ്പ് കാണുന്നതിനു‌ മുൻപ് ശരിയാക്കണം അല്ലേൽ പണി പാളും. മാജിറയും ജാസ്മിനും ടൊയ്ലറ്റിനു അകത്താണൂ അവർക്കും പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ അവസരം കൊടുക്കണം. സുബൈറിന്റെ തലയിൽ ഒരു പ്ലാൻ മിന്നി.

"സാർ ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്ന് എന്റെ സ്പോർട്ട്സ് റൂം വരെ വരണം"

"അതെന്താടോ അവിടെ പ്രശ്നം?"

"കുറെ ദിവസമായി ബീഡി കുറ്റിയും ഹാൻസിന്റെ പായ്ക്കറ്റും ഒക്കെ അവിടെ കാണൂന്നു സാർ, സാറൊന്ന് വന്ന് പിള്ളെരെ ഒക്കെ ഒന്ന്‌ ചാടിച്ചാൽ ആ പരുപാടി നിൽക്കും "
മനു ജോസപ്പ് എന്തോ ആലോചിച്ചൂ, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
"ഉം, എന്നാൽ വാ നമുക്ക് അവിടം വരെ ഒന്ന് പോകാം എടോ കുട്ടപ്പാ, താൻ