Chapter Title : വിത്ത്‌ കാള 5 [ആദി വത്സൻ]

വന്നൂ, ഇവളെക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞ ഇതേ പോലെ തന്നെ ഒന്നിനെ പണ്ട് കളിച്ചത് അയാളൂടെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. സ്ഥിരം പോകാറുള്ള ഒരു കുളിക്കടവിലാണത് ഒത്ത് കിട്ടിയത്, പാത്തൂ,
കുളിക്കടവിൽ സ്ഥിരമായി ആറ് മണിക്ക്‌ എല്ലാവരും പോയ ശേഷം കുളിക്കാൻ വന്നിരുന്നവൾ. പതിയെ ഇരുൾ വീഴുമ്പേഴേക്ക് ആയിരിക്കും കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടനും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കുളിക്കാൻ പോകുക, കടവിൽ ആണുങ്ങളുടെയും പെണ്ണുങ്ങളുടേയും നടക്കലുകൾ വേർ തിരിച്ച് ആകെ നെഞ്ച് ഒപ്പം‌ പൊക്കത്തിലുള്ള ഒരു കൈവരി മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ആരുമില്ലാതിരുന്നതിന്റെ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ അവൾ മിക്കവാറും അടിവസ്ത്രങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ നൈറ്റിയിലാണൂ കുളി, അന്ന് കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടനും വൈകിയാണൂ എത്തിയത് ആരുമില്ലെന്ന്‌കരുതി അങ്ങേർ തുണിയൊക്കെ അങ്ങ് മാറ്റി തോർത്ത് ഉടുക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ചിരി,

"എന്നാതാ ചേട്ടാ, ഇവിടെ ആൾക്കരൊക്കെ ഉണ്ടേ"
വെള്ളത്തിൽ തോളൊപ്പം വരെ അവൾ മുങ്ങി കിടന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ആ കിളി‌നാദം കേട്ട് ഒന്ന് ചൂളി പോയെങ്കിലും കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടൻ ആത്മവിശ്വാസം വിട്ടില്ല

"ഓ അതിനിപ്പോ എന്നതാ കൊച്ചെ, എല്ലവനും ഉള്ളതല്ലെ എനിക്കുമുള്ളൂ"

അയാൾ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞൂ. അവളും ചിരിച്ച് കൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ ‌തന്നെ‌ നിന്നു,

" കൊച്ചെന്നാ‌ ഇന്ന് ഇത്രേം വൈകിയത്"

അയാൾ പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങി കൊണ്ട് ചോദിച്ചൂ.‌ സാധാരണ അവളുടെ നനഞ്ഞ് ഒട്ടിയ നൈറ്റിയിൽ കണ്ട മുഴുപ്പും കൊഴുപ്പും‌ ഇന്നൊന്ന് അടുത്ത് കാണാമല്ലോ എന്നോർത്ത് അയാൾ കുശലം പറഞ്ഞ് അടുത്തേക്ക് ചെന്നൂ, അസ്തമയ സമയം ആയത് കൊണ്ട് അധികം വെളിച്ചമില്ലായിരുന്നു.

"ഇന്ന് വീട്ടിൽ വിരുന്ന്കാരുണ്ടായിരുന്നു. ചേട്ടാ തിരക്ക് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്ക് ഈ സമയമായി, ചേട്ടനെന്നാ വരാത്തതെന്ന് കരുതി നിൽക്കുമ്പോഴാ വന്ന് കണി‌ കാണിച്ചത്"
അവൾ ചിരിച്ചൂ, അയാളും ചിരിച്ചൂ. അവൾ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട് അപ്പോൾ.

"ആ കണി നീ മൊത്തം കണ്ടോ" അയാളും അതേ രീതിയിൽ തിരിച്ച് ചോദിച്ചൂ.

"പിന്നെ കണ്ടോന്നോ വിളക്ക്‌ കാലു പോലെ ഒരു ഒന്നൊന്നര ഐറ്റം" അവളുടെ മറുപിടി കേട്ട് കുട്ടപ്പൻ ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി‌.
"നിന്റെം കുറവ് ഒന്നുമല്ല"
"എന്ത്" അവൾ അത്ഭുതം ഭാവിച്ച് ചോദിച്ചൂ.
"നൈറ്റി നനഞ്ഞാൽ പിന്നെ