Chapter Title : വിത്ത്‌ കാള 7 [ആദി വത്സൻ]

സാധങ്ങൾ വച്ചിരിക്കുന്ന മുറിയുടെ താക്കോൽ ന്റെ കൈയ്യിലാണൂ അങ്ങോട്ട് പോയാലോ ഇത്താ"
"എവെടെയാത്, തെക്കെ മുറിയിലാണോ"
"പഴയ പത്തായ പുരക്ക് അടുത്താണിത്താ, ആരും അവിട്യെ വരില്ല"

ജാസ്മിനു ആ മുറി മനസിലായി പണ്ട് നെല്ലും കൊയ്തും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്ത് പണിയിപ്പിച്ച പത്തായപുരയാണത്, ഇപ്പോൾ വേറെ ഉപയോഗമൊന്നിമില്ലാതെ കിടക്കുകയാണ്, കലവറയാക്കിയതും അതായിരിക്കും. അവിടെ അധികമാരും പോകാറില്ല, അവിടെക്ക് പോകുന്നത് തന്നെയാണൂ നല്ലത്.
"ചെക്കൻ ഇന്നെന്തായാലും ഗോൾ അടിച്ചിട്ടെ വിശ്രമിക്കൂ അല്ലെ"
ജാസ്മിൻ കള്ള ചിരിയോടെ അലിയോട് ചോദിച്ചു.
അലി ഉൾപുളകത്തൊടേ ചിരിച്ചൂ.
ജാസ്മിനും അലിയും തുണി പെറുക്ക് അഭിനയം മതിയാക്കി കിട്ടിയ തുണിയൊക്കെ കൊണ്ട് കദീജയുടെ റൂമിലെത്തി, മൈലാഞ്ഞി ഇടുന്ന തിരക്കിൽ കദിജ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചൂ, ബ്ലൗസും ഒരു പാവാടയും മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ബ്രൗൺ കളർ ബ്ലൗസ് കദീജയുടെ വെളുത്ത നിറം ഒന്നുടെ വെളുത്തതാക്കി, അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ വയറിൽ വലിയ കുഴി കണ്ട് അലിയുടെ കണ്ണ് വിടർന്ന് പോയി, അത്രക്ക് വലുപ്പമായിരുന്നു.
ജാസ്മിൻ തുണിയൊക്കെ അലമാരിയിൽ വച്ചൂ.
"പെണ്ണുങ്ങൾ ഒരുങ്ങുന്നിടത്ത് കണ്ണും മിഴിച്ച് ഇങ്ങോട്ട് വാടാ ചെക്കാ" എന്നും പറഞ്ഞ് നൈസായി അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി.
പന്തലിനു വെളിയിലൂടെ വേണമായിരുന്നു കലവറയിലേക്ക് പോകാൻ അപ്പോഴേക്കും സുബൈറും റമീസും അവിടെയെത്തി. വേറെ ഒന്ന് രണ്ട് സുഹൃത്തുകളോട് സംസാരിച്ച്‌‌ നിൽക്കെ ജാസ്മിനു അവളുടെ പിറകെ അലിയും തുള്ളി ചാടി പോകുന്നത് റമീസ് കണ്ടൂ. കലവറ ലക്ഷ്യമാക്കിയാണല്ലോ പോക്കെന്ന് അയാൾ ആലോചിക്കുകയും ചെയ്തൂ. സംസാരത്തിനിടക്ക് പെട്ടതിനാൽ അയാൾക്ക് അവിടെ നിന്ന് പെട്ടന്ന് വലിയാൻ പറ്റിയില്ല. അൽപ്പം കഴിയട്ടെ എന്ന് അയാൾ ഓർത്തു. രണ്ടിനേയും കൈയ്യോടെ പിടിക്കണം‌ എന്നാലെ തനിക്ക് വല്ല പ്രയോജനവും കിട്ടൂ.
അയാൾ സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം സംഭാഷണത്തിൽ മുഴുകി, അല്പം കഴിഞ്ഞ് അയാൾ പത്തായ പുരയുടെ പിന്നിലൂടെ ചെന്നൂ. അകത്ത് നിന്ന് മൂളലും ശ്വാസച്ചസവും അയാൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു‌. ഈ പെണ്ണ് ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാൽ നാട്ടുകാർ ആരെങ്കിലും കേട്ട് വരുമല്ലോ എന്നോർത്ത് അയാൾ പത്തായ പുരയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി, അവിടെ ജാസ്മിൻ പാന്റില്ലാതെ തട്ടവും ചുരിദാറിന്റെ ടോപ്പും മാത്രം ഇട്ട് അരി ചാക്കിന്റെ