Chapter Title : വിത്തുകാള 7 [Rathi Devan]

,ഇത് ഷഡ്ഡിക്കുള്ളിൽ വെച്ചോ. അങ്ങോട്ട് നനവ് പടരണ്ട." വിനയൻ തുണി വാങ്ങി ഷഡ്ഡിക്കുള്ളിൽ വെച്ചു.

അമ്മായിയ്ക്കും ഗീതക്കും ഒക്കെ മുന്നിൽ വലിയ കളിക്കാരന്റെ ഭാവമെങ്കിലും വിജയമ്മക്ക് മുൻപിൽ അവനെ ഇപ്പോഴും ആ നിഷ്കളങ്കനായ കൊച്ചു കുട്ടിയാണ്.

"മോളുടെ ഒന്നാം പിറന്നാളിന് ഞാൻ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരും. എനിക്ക് ഒരു മോനെ കൂടെ തരണം നീ."

വിജയമ്മ അവന്റെ നെറ്റിയിലും ചുണ്ടിലും ഉമ്മ വെച്ചു.

"എന്നാൽ താഴേക്ക് പോയ്ക്കൊ.നിന്നെ കാണാതെ അച്ഛനോ അമ്മയോ മറ്റോ അന്വേഷിക്കും."

ഒരാണും പെണ്ണും ഒരേമനസ്സോടെ വിചാരിച്ചാൽ ഏതാൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലും അവർക്ക് ഇണചേരാൻ ഒരു സ്ഥലം കണ്ടെത്താനാകുമെന്നു വിനയന് മനസ്സിലായി.അന്ന് വൈകുന്നേരം മടങ്ങുമ്പോൾ അവന് ഒരേ സമയം സന്തോഷവും സങ്കടവും തോന്നി. അവൻ യാത്രപറഞജ് പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ വിജയമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ഒന്ന് രണ്ടു രാത്രികൾ വിജയമ്മയുടെ ഓർമ്മയിൽ വിനയൻ കഴിഞ്ഞുകൂടി. അവരെ ആദ്യനാൾ കണ്ടതുമുതലുള്ള ഓരോ കാര്യവും ഒരു തിരശ്ശീലയിലെന്നപോലെ അവന്റെ മനസ്സില്‍ൽ മിന്നി മറഞ്ഞു.

ഒരു ശനി ആഴ്ച .പതിവിനു വിപതീതമായി അവനോടു പുലർച്ചെ ഉണർന്നു പോയി. വിജയമ്മയുമായി കളിക്കുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ടാണുണർന്നത്. ഉണർന്നു കിടന്ന് വിജയമ്മയെയും അമ്മായിയെയും ഗീതയെയും ഒക്കെ ഓർത്തു. തന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള പലരും ഇപ്പോഴും പെണ്ണുങ്ങളുടെ പൂറ് തന്നെ മര്യാദക്ക് കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. താൻ മൂന്ന് പെണ്ണുങ്ങളെ കളിക്കുക മാത്രമല്ല മൂന്നുപേരെയും ഗര്‍ഭിണികളാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇനി ഗര്‍ഭിണികളാക്കിയില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല കഴിയാവുന്നത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ കളിക്കണം. അതിനു കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും പാഴാക്കരുത്. അവൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. ഋഷ്യശൃംഗനിൽ നിന്ന് വിത്തുകാളയിലേക്കുള്ള മാറ്റം.

അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് കേശ പാശ ധൃത-- നാരായണീയം ഉയർന്ന് കേൾക്കുന്നു. അഞ്ചു മണിയായി കാണും. അവൻ എഴുന്നേറ്റു. മുറിയുടെ തെക്കു ഭാഗത്തെ മുറിതുറന്നു. ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് ഉള്ളിലേക്ക് വീശി. ജനലഴികളിലൂടെ അവൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും മിന്നി തിളങ്ങുന്നുണ്ട്. അപ്പോൾ അടുത്ത വീടിന്റെ പിൻവശത്ത് പ്രകാശം പരന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവിടെ ലൈറ്റ് ഇട്ടതാണ്.

പിൻഭാഗത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് ഒരു സ്ത്രീ പുറത്തേക്കു വന്നു. ആഭാഗം വെളിച്ചം കുറവാണു.അവിടെ രണ്ടു ചുമരുകളുടെ ഒരു കുട്ടിംഗ്