Chapter Title : വിയർക്കുന്നു… മുടി ഇരുന്നിട്ടാ…. 3 [അന്നമ്മ]

ബാക്കി നിന്നെങ്കിലും....തല്ക്കാലം  ടോമിയെ  വിലക്കി...,

" നാളെയെങ്കിലും മോൻ ജോലിക്ക്  പൂവാൻ  നോക്ക്..."

കൊഞ്ചിച്ച് ടോമിയുടെ  കാതിൽ പിച്ചിക്കൊണ്ട് മെർലിൻ നല്ല പിള്ള  ചമഞ്ഞു....

അടുത്ത  ദിവസം മടിച്ച് മടിച്ചണെങ്കിലും ടോമി  ജോലിക്ക് പോയി...  പോയതല്ല.... പറഞ്ഞയച്ചതാണ്...

വിവാഹ ശേഷം ആദ്യത്തെ ദിവസം... ജോലിക്ക്  പോയതാണ് ടോമി..

കാര്യം കള്ളനെ  ഒരു  വാശിക്ക് പറഞ്ഞു  വിട്ടതാണ് എങ്കിലും  സത്യത്തിൽ മെർലിനും  മനസ്സിൽ ഇഷ്ടക്കേട്  തന്നെ ആയിരുന്നു...

ഒരാഴ്ചയിലധികം  ഉണ്ടും  സമയം കിട്ടുമ്പോഴും സമയം ഉണ്ടാക്കിയും ഊക്കിയും ചെലവിട്ടതാണ്....

നേർത്ത നഷ്ടബോധം  മെർലിനെ  പിടികൂടി

വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ..... ഇളം കാറ്റ്  തഴുക  വരുന്നത് പോലെ  അല്പം അകലെ  നിന്ന്  ചുണ്ടിൽ മൊട്ടിടുന്ന കള്ളച്ചിരി കാണുമ്പഴേ മെർലിന്  കൊതി മൂക്കും...

" ഇതെന്തോന്ന്... സമയോം  കാലവുമൊക്കെ ഇല്ലാണ്ടായോ ?"

ഭംഗി വാക്ക്  മൊഴിഞ്ഞ് മെർലിൻ  ഉള്ളാലെ കാത്തിരിക്കും.....

അപ്പോഴും  "  വേഗം  വന്നെന്റെ വിടവ് നികത്തു.." എന്നാവും മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുക....

രാവായാലും പകലായാലും  പ്രിയതമൻ  തന്നെ അടി കൂട്ടി ഇളക്കി പണ്ണിയിരിക്കും  എന്നത്  ഉറപ്പ്...

ഏകാന്തത..... അതും  അന്യനാട്ടിൽ...... ദുസ്സഹം തന്നെ...

"ഇന്നലെ.... ഈ  നേരത്ത്....."

ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ കടുത്ത നാണമായി  മെർലിന്...

ബംഗ്ളൂരുവിലേക്കുള്ള  ഫ്ലൈറ്റിൽ.... തൊട്ടുരുമ്മി  ഇരിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ മെർലിന്റെ  കൈ  തട്ടിയത്  കള്ളന്റെ  ബൾജ് ചെയ്ത ഭാഗത്ത്....!

"  ഉരുക്ക്  പോലെ..."

ഷോക്കേറ്റത് പോലെ.... ഒരു  മര്യാദയ്ക്ക് മെർലിൻ  കൈ  പിൻവലിച്ച്  കളഞ്ഞു....

ടോമി  ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു........,  "വേറെ ഇതാർക്കാ..." എന്ന  മട്ടിൽ...

എടുത്തിട്ട് കുഴയ്ക്കാൻ ഉള്ള  ആർത്തി  ആയിരുന്നു.... മെർലിന്....

ഇത്  ഇപ്പോൾ  നേരത്തോട്  നേരം.... ഉരുക്കാണെങ്കിൽ