Chapter Title : വിയർക്കുന്നു... മുടി ഇരുന്നിട്ടാ.... [അന്നമ്മ]

അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ.... ടോമി പച്ചക്കൊടി കാണിച്ചു

മെർലിൻ ജയന്തിന്റെ അടുക്കലേക്ക് നാണത്തോടെ നീങ്ങി...

കള്ളക്കണ്ണ് കൊണ്ട് മെർലിൻ ഇടയ്ക്ക് ടോമിയെ നോക്കുന്നുണ്ട്

" പല്ലു മാറ്റു..."

ജയന്ത് ആവശ്യപ്പെട്ടു...

നിന്ന നില്പിൽ ദഹിച്ചത് പോലായി...., മെർലിൻ

നാണിച്ച് നിന്ന മെർലിനെ നോക്കി മാറ്റിക്കൊള്ളാൻ ടോമി കണ്ണ് കാണിച്ചു

നാണത്തിന്റെ പാരമ്യത്തിൽ മെർലിൻ സാരിത്തലപ്പ് മാറ്റി.........

കുത്താൻ എന്ന പോലെ കൂർത്ത് നില്ക്കുന്ന കുച കുംഭങ്ങൾ..... അന്യൻ ഒരാളുടെ മുന്നിൽ.... രണ്ടിഞ്ചെങ്കിലും വരുന്ന മുലച്ചാൽ.... മുയൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉയർന്ന് താഴുന്നു..!

ഇതിലും ഭേദം മൃത്യുവാണെന്ന് പോലും മെർലിന് തോന്നി...

നാണക്കേട് വരുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു....

"കൈകൾ രണ്ടും ഉയർത്തു...."

ജയന്തിന്റെ അടുത്ത ആവശ്യം.......

വിയർത്ത വട്ടം വീണ കക്ഷം..... പൊക്കി കാട്ടുമ്പോൾ തൊലി ഉരിഞ്ഞത് പോലെ......

"വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നു..... മുടി ഇരുന്നിട്ടാ..."

ടോമി കേൾക്കാത്ത വണ്ണം പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ജയന്ത് പറഞ്ഞു...

ചമ്മി വിളറിപ്പോയി മെർലിൻ...

" ഇതിലും ഭേദം ഹസ്ബൻഡിന്റെ മുന്നിലിട്ട് അയാൾ എന്നെ ഭോഗിക്കുകയായിരുന്നു..."

ഒരു വേള മെർലിൻ ചിന്തിച്ചു പോയി....

തുടരും