Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ 2 [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]
അറിയില്ല, ഏറ്റവും മുന്തിയത് തന്നെ വാങ്ങിക്കോ, എന്റെ ചെലവല്ലേ കുറക്കണ്ട”.
ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. കാർ കുറച്ചു ദൂരെ പാർക്ക് ചെയ്തു. ഒരു ഫുൾ JD വാങ്ങി വന്നു. അപ്പോഴേക്കും സമയം 12 കഴിഞ്ഞു നല്ലൊരു റെസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്നും ഫുഡ് കൂടി പാർസൽ വാങ്ങി ഫാം ഹൗസിലേക്ക് പോയി…
കുറച്ചു ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു വേണം ഫാം ഹൌസിൽ എത്താൻ…. ടാർ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത്ര വലിയ റോഡ് അല്ല… ഇരു വശങ്ങളിലും മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന റോടായത് കൊണ്ടുതന്നെ പകൽ ആണെങ്കിലും ഇരുട്ട് പോലെ തോന്നിക്കും. മഴക്കാലത്തിന്റെ തുടക്കം ആയയത് കൊണ്ട് മഴക്കാർ ഉണ്ട്…. ആകാശം ഇരുണ്ട കൂടുന്നുണ്ട്.
തോട്ടം നോക്കാനൊരു തോട്ടക്കാരനുണ്ട്, “കൃഷ്ണേട്ടൻ”
പോകുന്ന വഴിക്കു ഞാൻ കൃഷ്ണേട്ടനെ വിളിച്ചു, അവിടെ ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ശനിയാഴ്ചകളും ഞായറാഴ്ചയും കൃഷ്ണേട്ടാൻ അവിടെ വരുന്നത് കുറവാണ്. പക്ഷെ ഇന്ന് അവിടെ മൂപ്പർ ഉണ്ട്. ഗേറ്റിന് അടുത്തെത്തിയതും കൃഷ്ണേട്ടൻ ഗേറ്റ് തുറന്നു തന്നു… ഗേറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ വീണ്ടും, തെങ്ങിൻ തോപിനിടയിലൂടെ കുറച്ചുള്ളിലേക്ക് പോകണം….
കൃഷ്ണേട്ടൻ ഞങ്ങളെ നോക്കി തല ചൊറിഞ്ഞു ചിരിച്ചു. എനിക്കറിയാം ആ ചിരിയുടെ പൊരുൾ…. സാധാരണ ഇക്ക പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വരുന്നത് വരുമ്പോൾ മൂപ്പര്ക്ക് പൈസ ആയിട്ട് എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കാൻ ഇക്ക പറയാറുണ്ട്… പൈസ കൊടുക്കുന്നതിനു മുൻപുള്ള ചിരിയാണ്. അത്. ഇനി കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ, തലയിലെ ചുവന്ന തോർത്തഴിച്, തോളിലേക്കിട്ട് മറ്റൊരു ചിരിയുണ്ട്….
പക്ഷെ ഇപ്രാവിശ്യം, ഇക്ക പറഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ, എന്നാലും ഞാൻ കാർ ഒതുക്കി. പേഴ്സ് എടുത്തു മൂപ്പര്ക്ക് ഒരു 300 രൂപ കൊടുത്തു.
“എന്താ
💬 Comments
View all comments