Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ 3 [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

പിടിച്ചു നിർത്തി. ഇത്തയുടെ വിയർപ്പൊട്ടിയ ഇത്തയുടെ ശരീരത്തിനോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന ബ്രായിൽ പൊതിഞ്ഞ വലിയ മാറുകൾ എന്റെ ഉറച്ച മസിലുകൾ ഉള്ള നെഞ്ചിൽ സപർശിച്ചു.... ഇത്ത എന്നെ നോക്കാതെ മുഖം ചെരിച്ചു...

ഞാൻ : ഇങ്ങൾക്ക് എന്താ പറ്റിയെ ഇത്താ....

ഇത്ത എന്നെ നോക്കുന്നതെ ഇല്ല, എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നു മാറാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയതും ഞാൻ ഇത്തയെ ഒന്ന് കൂടി മുറുകെ പിടിച്ചു എന്റെ വലതു കൈകൊണ്ട് ഇത്തയുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു എന്റെ മുഖത്തിന്‌ നേർ കൊണ്ടുവന്നു.... ഇത്തയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു കാന്തിക വലയം പോലെന്നെ പടരുന്നു.

ഇത്തയുടെ നയനങ്ങളുടെ തീവ്രത്തിൽ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ അലിഞ്ഞു പോകുമോ എന്ന് തോന്നുന്നു. ഇത്താക്ക് എന്നോട് പ്രണയമാണോ??? ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം ഒരു പ്രണയിനിയുടേത് പോൽ തോന്നിക്കുന്നു... അതോ എനിക്ക് തോന്നുന്നതാണോ?

എനിക്കങ്ങനെ തോന്നണമെങ്കിൽ??? എനിക്കിത്തയോട് പ്രണയമാണോ? ഒരു നിമിഷം അവർ മുഖം തിരിച്ചപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ച് പിടിച്ചത് എന്തെ? എന്റെ ശ്വാസ ഗതികൾ ഉയരുന്നെന്തിനാ??? ഇത്തയുടെ നിറ മാറുകൾ ഉയരുന്നുണ്ട്. അവരുടെ നിശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടിന് പോലും എന്നോടെന്തോ പറയാൻ വെമ്പുന്നത് പോലില്ലേ....

ഒന്നും പറയാതെ, കണ്ണിമ വെട്ടാതെ, നിശ്വാസം കൊണ്ട് മാത്രം ഇതായെന്നോട് സംസാരിക്കുന്നുവോ????

“നി എന്തിനാ അവരുടെ കൂടെ പോകുന്നത്. നിനക്ക് കള്ള് കുടിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ വാങ്ങി തരാം. ഇവിടെ ഇരുന്ന് കുടിച്ചോ. അവരുടെ കൂടെ പോകണ്ട.... എനിക്കെന്തോ അതിഷ്ടാവുന്നില്ല.... “

ഇപ്പോൾ ഇത്തയുടെ സ്വരത്തിൽ കളിയില്ല, ഒരു തരം ആജ്ഞ മാത്രമാണ്. സ്നേഹം നൽകുന്നവരിൽ മാത്രം കാണുന്ന ശാസന. പ്രണയം!!!!

ഞാൻ ഇത്തയുടെ കവിളുകളിൽ എന്റെ കൈകളിൽ ചേർത്തു വെച്ചു.

“ഇതാണോ പ്രശനം. ഞാൻ പോകുന്നില്ല പോരെ.... ഇപ്പോൾ സമാദാനം ആയാലോ.. “

ഇത്ത എന്നെ നോക്കി ഒരു മന്ദസമിതം തൂകി. ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിൽ നിറയുന്ന പാല്പുഞ്ചിരിയിൽ ഞാൻ വീണു പോയി. മറ്റെല്ലാം ഞാൻ മറന്നു പോകുന്നു. എന്നെ തന്നെ ഞാൻ മറന്നു പോകുകയാണ്. ഇത്ത എന്നെ അവരോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു ഇത്തയുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ കവിളിൽ ചേർത്തു ഒരു ഉമ്മ നൽകി.